Wherever we are

2008-12-26T14:39:00.001+07:00

ปีนี้กลับบ้านก่อน เวลานิดหน่อย โดยใช้สิทธิของการมี"พักร้อน" ก็เลยขอหน่อย ไหนดูสิ กลับบ้านเผื่อว่าอะไร ๆ หลายอย่างมันจะได้ดีขึ้น ไหนจะเรื่องเรียน ที่รู้สึกว่า ยิ่งกว่าเวรกว่ากรรมที่เลือกมาอีก ไม่น่าเลยตู (รู้งี้น่าจะเลิกตั้งแต่เทอมแรกให้รู้แล้วไป)

งานก็โอเคอยู่นะ ไม่ถึงกลับว้าไม่ได้ แต่เพียงว่าเราประเมินตัวเองดูแล้วเหมือนกับไม่ใช่คนที่ผ่านงานมาเยอะแล้ว อย่างกับเด็กเพิ่งจบใหม่ ยังมีพลาด ยังมีไม่ถูก ลืม .. (ซึ่งบางครั้งแอบคิดเข้าข้างเองแล้วว่าคนอะไรมันจะสมบูรณ์ทั้งหมด..) แต่ก็รู้สึกว่าน่าจะได้ดีกว่านี้ อย่างน้อยก็ทำงานให้ได้อย่างที่น่าจะทำได้ จากการคาดเดา และไว้วางใจจากหัวหน้างานบ้าง

เอาหละ เหลือเวลาอีกอาทิตย์กว่า ๆ กับการเตรียมตัวที่จะตั้งใจกับเรียนให้ดี ๆ อีกรอบนะแก....

2008-08-06T13:05:00.004+07:00

แต๊นแตน...เสาร์ที่ผ่านมาไปเป็นเพื่อน mamabigbig ที่ ดิโอ สยามมา (เป็นครั้งที่ 2 ในรอบ 10 ปี)เป็นห้างที่มีแต่ของเก่า ๆ สมชื่อห้างมาก ๆ เพราะทั้งรูปลักษณ์ของอาคาร หรือว่าแม้กระเบื้องที่ใช้ปูทางดินก็ออกแบบเก่า ๆ แต่ก็ชอบ แต่ให้มาเดินเองก็คงน้อยครั้งแน่นอน เพราะมีแต่เสื้อผ้าแม่ ๆ ทั้งนั้น ผ้าไหมงี้ ไม่มีอะไรให้เราเลือกเลย .. เหมาะแก่เหล่าบรรดาป้า ๆ ทั้งหลายมาเลือกเดิน (ไม่ได้ว่า mama น่ะ) คิดดู Mc ที่นี่ก็น่าจะเป็นกลุ่มลูกค้าที่ค่าเฉลี่ยอายุคนกินที่มากที่สุดตั้งแต่เจอมาก็ได้ ทั้งซิ้ม ทั้งเฮีย ..คุยกันโล่งเล้งน่าดู

อ๊ะ..คิดดูหลัง bigbig ยังเป็นุณลุงมานั่งร้องคาราโอเกะอยู่เลย(สุนทราภรณ์)

2008-06-06T18:40:00.004+07:00

เปลี่ยนกล้่องแล้ว เย้ๆ ๆ หลังจากที่ว่าเล็ง ๆ มานาน อยู่พักใหญ่ ก็ำได้ฤกษ์ถอยออกมาเป็นเจ้าของสักที...
แล้วก็ได้นายแบบสุดเท่ห็์ หรือว่า จะเป็นดาราประจำกล้องก็ว่าได้ เพราะส่วนใหญ่ต้องมาลองมาฝึกกับหนุ่มน้อยคนนี้...

แต๋นแตร่น....นั่น ก็คือ น้องบิ๊ก หรือว่า โกโก หรือว่า บุตรชายของพี่ปุ๊ก และ พี่เป้านั่นเอง
ส่วนใหญ่ก็จะเป็นลักษณะของการไปเที่ยวสวนสาธารณะมากกว่า หรือไม่ก็แถว ๆ ห้อง เพราะว่าเจอกันก็เย็น ๆ แล้ว ...

ภาพที่ได้ก็อาจจะยังต้องปรับปรุงต่อไป ก็นะ เพิ่งเทินโปร ก็ต้องฝึกต่อไป ไม่รู้ว่าจะใช้ได้ก่อนที่นายแบบจะเข้าโรงเรียนไหมหนอ..

2007-03-06T08:01:00.001+07:00

เย็น ๆ ๆ ขี้เกียจกลับบ้าน (แบบว่าพอบ้านไกลก็เริ่มเตลิด) ก็เลยไปหาอะไรถ่ายรูปเล่น ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้วก็ตั้งใจจะมานานแล้ว เพราะเห็นประกาศมานานแล้วเกี่ยวกับการแสดงที่สวนสราญรมย์ ซึ่งเป็นสวนที่มาแล้วครั้งหนึ่งมั้ง แต่เนื่องจากไม่รู้ว่าชื่ออะไรก็เลยไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน (แต่ก็ไม่ยากเกินจมูกเราได้....) มาถึงก็ให้ได้อึ้งเลย แบบว่าเป็นช่วงการแสดงของกลุ่มลุ่มแม่น้ำปิง(มั้ง..ชื่อไม่จำตลอด) เมืองมาก ๆ จนที่ว่าต้องให้แม่ได้ฟังแบบว่าเมืองได้ใจ ไม่รู้ว่าคนที่นั่ง ๆ ฟังนี่เข้าใจกันบ้างไหมเพราะดู ๆ หน้าแล้ว ออกจะภาคกลางมาก ๆ เท่าที่รู้ก็มีการแสดงหลาย ๆ อย่างสลับกันไป จัดกันไปจนเกือบ ๆ หลังสงกรานต์โน้นหละมั้ง ทุก ๆ อาทิตย์ (น่าอิจฉาคนอยู่แถว ๆ นี้จัง)
เราก็เลยได้เริ่มยิงชัตเตอร์จากนี้ไป แต่จะว่าไปช่วงคั่นรายการก็มีพิธีกรที่ออกมาพูดทั้งไทย และอังกฤษ ซึ่งก็ถือว่าใช้ได้ เพราะเท่าที่ดูแล้วต่างชาติก็มีพอสมควร น่าเป็นแหล่งมาฝึกภาษาได้อยู่บ้าง จากนั้นก็ลองเดินดูรอบ ๆสวน ก็มีการจัดแบ่งการแสดงต่าง ๆ กันไป ทั้งการสาธิต บ้าน 5 ภาค ซึ่งจำลองมา รวมที่ขาดไม่ได้คือของกิน ก็มีทุกที่ แต่งานนี้เราไม่ได้อยู่จนถึงการแสดงแสง สี ตอนกลางคืน ด้วยอารมณ์ที่ว่าเบื่อแล้ว
ก็เลยลาจากไปก่อน(เอาไว้คราวหน้าค่อยมาใหม่) ก็เลยเลาะไปเรื่อย ๆ ข้างวัดพระแก้ว ก็เลี้ยวตัดมาสนามหลวงหลังจากคิดได้ว่าไปแวะท่าพระจันทร์หน่อยดีกว่า ก็เจอกับชีวิตครอบครัวยามเย็นของกรุงเทพ อีกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งคือฤดูการเล่นว่าว อากาศก็เริ่มร้อนแล้ว แต่ตอนเย็นก็ยังไม่เลวร้ายนัก เพราะยังมีลมเย็น ๆ พัดให้ได้ให้หายเหนื่อย หลังจากลัดเลาะท่าพระจันทร์แล้ว ตัดผ่านธรรมศาสตร์แล้ว ก็ว่าจะกลับ้านแล้ว หูก็พลันๆ ได้ยินเสียงเล่นโขนจากหอประชุมแห่งขาติ ก็เลยต้องให้หักเลี้ยวแถบคอหัก อืม.....คนเยอะใช่ย่อยเลยนะนี่ (แบบว่าดู ๆ แล้ว ส่วนใหญ่อายุ 50 ขึ้นทั้งนั้น) ท่าทางจะเป็นแฟนตัวยงกันของกรมศิลฯแน่ ๆ ที่ไม่รวมนับเหล่าบรรดาผู้ปกครองของลิงน้อยที่คอยมาดูและให้กำลังใจ ไม่แน่ใจว่าเป็นตอนไหน ของวรรณคดี เพราะเราเข้ามาเจอก็น่าจะใกล้จบแล้ว โดยเดาเอาจากองค์ที่เหลือก็น่าจะเป็นแย่งหังกเศียรช้างหละมั้ง ก็โอเคเลย ดูตื่นตาดี อยากให้ต่างชาติได้เข้ามาดูเยอะจังเพราะอย่างน้อยก็เป็นของไทย ๆ และที่สำคัญก็ไม่เสียค่าเข้าชมด้วย เป็นการนั่งดูสบาย ๆ หรืออาจจะมีกล่องรับบริจาคเพื่อฃ่วยเหลือเรื่องค่าน้ำค่าไฟ ก็ได้ หรือว่าเป็นกองทุนของกรมต่อไปก็ได้ แต่ที่เรารู้อยู่อย่างคือ คุณปกรณ์ (หรือเปล่า) ที่เป็นพระเอกของกรมศิลฯ นี่เป็นขวัญใจของเหล่าบรรดาแม่ ๆ มาก เพราะส่วนใหญ่จะรอดู จากทีได้ยินคุยถึง ซึ่งเราไฃก็ไม่รู้ว่ายากแค่ไหน หรืออ่อนช้อยแค่ไหน แต่เท่าที่เคยได้ยินมาคือรำฉุยฉายจะเป็นอะไรที่ยากมาก แต่เห็นว่าเป็น ฉุยฉายไกรทอง (ซึ่งอันนี้เราก็นึกว่าจะเป็นเรื่องเป็นราวมากกว่านี้...เพราะดันลืมฟังว่าเป็นรำฉุยฉายก็เลยไม่มีตัวอื่นออกมา) เห็นว่ารำไปมอย่างงี้เหอะ เห็นเสร็จเล่นเอาหอยเหมือนกัน งานนี้ก็ได้มาลัยจากแม่ยกพอควรอยู่ จากกนั้นก็ต่อด้วยระบำกลองยาวชุดสุดท้าย ก็ไม่เชิงระบำกลองยาวหรอก เพราะเป็นหนังเล่นสลับร้อง(หรือว่ามีรำตอนท้าย..เพราะเราหนีกลับก่อน) ก็โอเคเลย เล่นตั้งเย็น ๆ แดดเริ่มตก จนฟ้ามืดนิด ๆ น่าจะมีการประชาสัมพันธืให้คนได้มาดูเยอะ ๆ จะได้ให้คนทำได้มีกำลังใจทำต่อไปเรื่อย ๆ ต่อไป

2007-03-06T07:50:00.000+07:00

เสาร์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสมากินสุกี้เรือนเพชรอีกครา….หลังจากห่างหายจากครั้งแรกก็นานอยู่ ไม่รู้ว่ากี่ปี...โหเกือบ ๆ จะ 3 ปีได้แล้วมั้ง เพราะตอนนั้นที่กินครั้งแรก ก็ยังอยู่รังสิตอยู่ ครั้งนี้ก็ทำงานแล้ว จะ 3 ปีแล้ว (โดยที่เจ้าภาพยังคนเดิม..แล้วไอ้เราก็ทำงานแล้วทำไมไม่จ่ายหา...) ซึ่งก็เหมือนเป็นการนัดเจอคุยกันอย่างไม่เป็นทางการเท่าไหร่ เพราะว่ากินกันเสร็จก็แยกย้ายจากกันไป เริ่มสังหารกันตั้งแต่เที่ยงนิด ๆ เสร็จก็เกือบบ่าย 2 (โห...กินหรือะไรหละนี่) ซึ่งดูแล้วว่าแต่ละคนก็ดูมีความสุขกันทั่วหน้า อย่างอาจารย์ฑิเองก็มากับแฟน พี่ออ (พูดน้อย เสียงเบา..แต่ใจดี) ส่วนเอ๊ก็มากับกฎ(ใช่เขียนงี้เปล่าอ่ะ) ใบก็มากับน้องกระถิน (ที่ยังคนงดูเงียบ ๆ ไม่คุย เหมือนเดิม) ส่วนดาวก็มาคนเดียวแต่ใช่ว่าจะเดียวดาย(เพราะมีคู่แล้ว) เพราะมีเรานั่งเม้าท์เป็นเพื่อนจนโดนทักว่าเดี๋ยวนี้พูดมากขึ้น... ดูโดยรวมแล้วก็เฮอามีความสุขกันดี เราก็โอเค เสียดายที่ว่าไม่ค่อยมีเวลาคุยกันมากกว่านี้ เอาไว้วันหลังค่อยเจอกันใหม่ ยังไงเราก็ยังไม่ไปไหนง่าย ๆ

2007-02-28T18:03:00.000+07:00

Dying on the end of month!!!!
What happened in here? .. Finally they can't paid salary for us. Someone said that "may me gain it on 7th" what?!? It make me feel that this company is weakness. Many people looking for a new job, especially P Pued today he go to apply other job, it a signal for me to hurry find a new job too. And to hurry up for Thesis too.

2007-02-20T11:04:00.000+07:00

.....ตะลุงตุงแช..ตุงแช ผ่านไปอีกปีแล้ว ตรุษจีนที่เยาวราช หรือปีใหม่จีน .. ปีนี้เราก็ไปเป็นครั้ง ที่ 3 แล้ว เท่ากับว่า เราก็มาอยู่ในกรุงเทพจะ 3 ปีแล้วสินี่....ปีนี้เราไปก็เกือบ ๆ จะ 2 ทุ่มแล้วมั้ง จากตอนแรกยังกะว่าจะไปฟังเพลงที่สวนลุมก่อน ก็ไม่ได้ไป ตัดสินใจมาที่นี่เลย แต่ก็ยังไม่ค่อยได้เดินดู เดินไหว้อะไรเท่าไหร่ เพราะยังติดพระเทพฯเสด็จอยู่ ซึ่งนับว่านานเอาเรื่องมาก ๆ เพราะขนาดเราตัดสินใจกลับก่อน ตอนประมาณ เกือบ ๆ 4 ทุ่ม แล้วมั้ง ท่านยังเสด็จไม่ถึงครึ่งทางของงานที่พระองค์ต้องเสด็จ งานนี้ยอมรับว่าประชาชนส่วนใหญ่รักท่านมากขนาดไหน เพราะบางคนมารอตั้งแต่ ยังไม่ 2 ทุ่ม จนกว่าท่านจะเสด็จมาถึงก็นานโข .. ยกเว้นเราที่สู้ไม่ไหว เพราะประมาณแค่ครึ่งชั่วโมงกว่า ๆ ก็ถอยทัพแล้ว หาอะไรกินเล่น ๆ สักหน่อย แล้วก็ค่อยกลับบ้าน จากตอนแรกยังกะว่าจะมาอีกวัน ก็ไม่ไหว เพราะเท่าที่ดูสภาพแล้ว ไม่เอื้อเลย ท่าทางว่างานนี้แก่ตัวไปเยอะหรือไม่ก็ร่างกายแย่มาก ๆ เอาใหม่ ยังไงซะ ภายในปีนี้ค่อยหาโอกาสมาใหม่อีกรอบ อย่างน้อยก็จะได้เดินคล่องกว่านี้ แต่บรรยากาศคงไม่ได้เท่า...

...เฮง เฮง เฮง...

2007-02-11T13:02:00.000+07:00

หลายอาิทิตย์ก่อน.......... เมื่อไหร่ไม่รู้จำไม่ได้แล้ว รู้แต่ว่าเป็นวันศุกร์เย็น ๆ ได้มีโอกาศไปนั่งฟังเพลงที่หอประชุมจุฬาอีกครั้ง (เป็นครั้งที่ 2 ) ซึ่งคราวนี้เป็นของคณะคุรุฯ เอกดนตรี โดยเห็นว่าจัดมาหลายครั้งแล้ว นี่ก็ได้ไปเป็นครั้งแรกอีกเหมือนกัน ก็เลยทำให้เห็นว่าคณะนี้ก็เขี้ยว ๆ เหมือนกัน เพราะแต่ละคนเล่นกันแบบว่าเป็นเทพ ไม่ว่าจะเป็น ดนตรีไทย สากล กีตาร์ ขับร้อง(ไทย และ เทศ) แบบว่าโอว พระเจ้า .. สุดยอดจริงๆ เลยพาลให้นึกคิดว่า เราทำไมตอนนั้น ไม่เอาดีทางนี้เลยจริง ๆ (แย่ที่ตอนนั้น ดันรู้จักแค่มอชอ กับพายัพ) เอาเหอะ อย่างน้อยก็มีความสุขอยู่กับตรงนี้ ไม่ัสักวันก็อาจได้มีโอกาศได้กลับไปเล่นอีกสักครั้งหละมั้ง (แล้วแต่สังขารจะอำนวยอีกแหละ)

งานนี้จะให้ชอบจริง ๆ ก็คงเป็นชุดเกือบ ๆ สุดท้าย ที่ออกมาร้องทำนองสะเนาะ กับดนตรีไทยแต่ละเครื่องโดย solo (อันนี้ภาษาดนตรีไทยไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไรนะ)สุดยอด โดยเฉพาะระนาดเอกที่เป้นผู้หญิง เพราะโดยตัวเราเองว่าหายากที่เป็นผู้หญิงเล่น แต่นี่แบบว่าเล่นสุดยอด ข้อนี่สุดยอดจริง ๆ

ปล..งานนี้มาแอบชอบ conductor คนสุดท้ายที่ออกมาคุม เท่ห์มาก โดยเฉพาะทรงผมพี่ท่าน

2007-01-29T14:38:00.000+07:00

และบางครั้ง รูปภาพ มักจะพูดได้มากกว่าคำล้าน ๆ คำ ที่พยายามจะอธิบายออกมา

2007-01-24T13:31:00.000+07:00

งานพืชสวนโลกที่เชียงใหม่ ไปมากับเขาแล้วหลังจากที่ว่าตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่มากก็จะหมดเวลาแล้ว ว่าไป 3 เดือนนี่ก็ผ่านไปเร็วมาก ๆ เหลืออีกอาทิตย์กว่า ๆ ที่แถวนั้นก็จะเงียบลงอีกครั้ง แล้วใครอีกหลาย ๆ คนคงคิดถึงไปอีกนาน ส่วนเราเอง ก็ไปมา 5 วันเห็นจะได้ ยิงไปมากอักโขอยู่ ร่วม ๆ พันกว่ารูปได้มั้ง แบบว่าทั้งถ่ายไปเรื่อย ๆ จนถึง ถ่ายแม่ ถ่ายน้อง ส่วนตัวเองอาจจะไม่ค่อยมีเพราะว่าไม่ค่อยจะถ่าย หนักไปทางถ่ายวิวมากกว่า แต่เอาเป็นว่าดูคร่าวๆ ไปก่อนหละกัน ให้เอามาลงหมดก็ไม่ไหว ตาย อย่างน้อยก็ขี้เกียจอัพด้วย เอาำไว้งานหน้าค่อยว่ากันใหม่ ดู ๆ ไปแล้วปีนี้ไม่ค่อยออกงานเท่าำไหร่เลยแหะ จะหมดเดือนหละยังไม่ได้ไปถ่ายรูปอะไรที่ไหนเลย อย่างงานบอลอาิิทิตย์ที่ผ่านมาก็ไม่ค่อยได้ถ่ายอะไรกับเขา .... เฮ้อ..แล้วเมื่อไหร่จะเก่งหละนี่

2007-01-15T08:54:00.000+07:00

.... ปีนี้ ที่บริษัทไม่มีกีฬาเหมือนทุกครั้ง ไม่รู้ด้วยว่าพิษทางการเมือง เศรษฐกิจอะไรหรือไม่ แต่รู้ที่แน่ ๆ ว่า ถึงมีขึ้นมาก็อาจจะมีคนร่วมไม่มากก็ได้ เพราะเท่าที่ดูตั้งแต่ที่เราได้ร่วมมาตั้งแต่ครั้งแรก จนถึงครังนี้ รู้สึกว่ามันกร่อย ๆ ลงไปทุกปี (หรือว่าเรารู้สึกไปเอง..) เอาเป็นว่าปีนี้เราได้มาเล่นโบว์แทนพี่ปื๊ดแทน เพราะพี่เขากลับบ้าน ... แต่ก็ดีทำให้ได้รู้จักคนเพิ่มขึ้นอีกนิดหนึ่ง อย่างน้อยก็คุณประเสิธศักดิ์ (ไม่รู้ว่าเขียนชื่อแกถูกหรือเปล่า) แกเล่นเก่งมาก อ้อ.ใช่ได้อยู่ทีมเดียวกับแก ประมาณว่าเห็นเครื่องมือแกแล้วอายเลย เพราะประมาณว่า แกมีของมาส่วนตัวแกเองเลย ทั้ง รองเท้า ลูกโบว์ลิ่ง แบบว่าไม่เซียนให้รู้ไป แกโยนแบบว่า สไตร์ค 3 ครั้งติด เหมารางวัล คนเดียวทั้ง 3 รางวัลเลย ทั้ง คะแนนสูงสุด สูงสุดชาย และก็ทีมที่ 1 (ทีมที่ 1 .. ว้าวใช่ย่อยได้ืที่ 1 ได้ก็เพราะพี่เขา กับพี่นพพรหรอก) ประมาณว่า 3 คนนี้ คะแนนบ๊วยสุดอยู่ที่เราเลย 3 เกม ได้อยู่ประมาณ 350 หว่า ๆ นี่หละมั้ง ท่าทางว่าหากไปอยู่ทีมอื่นไม่ติดฝุ่นแน่แกเอ๊ย... เดี๋ยวไงปลายปีนี้ค่อยว่ากันใหม่(จะถึง..เหรอ) จากนั้น ก็ไปต่อกันที่ 13 เหรียญแถส รามอิมทรา ประมาณว่าไปร้องคาราโอเกะกัน แต่ก็ไปกันไม่มากเท่าไหร่ (ถามว่าสนุกไหม .. อืมเอาไงหละ ไม่ไปก็ได้ ไปก็งั้น ๆ )แบบว่าอาจเป็นเพราะเราเริ่มเวียนหัวเองหรือเปล่า หรือว่าเราไม่ค่อยจะคุยกับใครเท่าไหร่ ก็เลยไม่ค่อยสนุก และก็อาจเป็นเพราะแนวเพลงด้วยหละมั้ง เราไม่ค่อยชอบลูกทุ่งเท่าไหร่ ซึ่งส่วนใหญ่ที่นี่จะหนักไปทางนี้ ก็เลยไม่ค่อยสนุก .. ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้ไปเห็นแล้วว่าเป็นยังไง จะได้รู้ไว้

อ้อ...อีกอย่างใช่ งานทำบุญบริษัทปีนี้ เรามาเกือบไม่ทันน่ะ ประมาณว่าลืมเองว่าพระมาตอนไหนก็เลยมาแบบเหมือนทุกครั้ง แต่ก็ยังดีที่ท่านพระสวดตอนท้ายกับได้รับน้ำมนต์กับพระองค์หนึ่ง ซึ่งประมาณว่าวัตถุดิบที่ใช้ทำพระเอาเราปวดหัวได้เลย
เอาเป็นว่า... ปีนี้ก็ผ่านไปแล้ว ไม่รู้ต่อไปจะเป็นยังไงบ้าง แต่ที่แน่ ๆ กว่าจะพูดถึงก็ผ่านไปจนข้ามปี

2007-01-10T16:57:00.000+07:00

เที่ยงนี่กินอะไรดี…...และแล้วก็มาลงเอยที่ Central World กันอีกหน หลังจากที่ปลายปีที่แล้วก็มากันหนหนึ่ง นั่นก็มากิน “ฮาจิบัง” กัน .. ซึ่งครั้งนั้นก็ลงเอยที่ ทอปส์ชิดลม บ่าย 4 !?! แต่ภาค 2 คราวนี้ไม่ได้เป็นยังงั้น เพราะต้องรีบกลับมาทำงานกันยกเว้นเรา (เอ๊ะยังไง)
...ซึ่งคราวนี้ก็ได้รับความเอิ้อเฟื้อโดย พี่เล็กลัดดา พี่เลี้ยงเนื่องในโอกาสที่พี่ครบรอบ 10 ปี ที่นี่ (แล้วเราหละ..นั่นดิ) แต่ไม่รู้ว่าพี่เลี้ยงเนื่องด้วยโอกาสนี้จริง ๆ หรือเปล่า (แบบว่าเมื่อวานนี้คนละเรื่องเลยอารมณ์..) แต่ยังไงก็ขอบคุณพี่เล็กมาก ๆ นะคะ เพราะว่ารู้สึกกินกับพวกพี่บ่อยมาก มากจนแบบว่า กินบ่อยเกินไปไหมเรา เพราะเวลากินกับพี่เขาเราก็ไม่ได้จ่ายเท่าไหร่ ถึงจ่าย ก็จ่ายไม่มากอีก...เฮ้อ..ไม่ดีนะเรา

...ส่วนอาหารก็เป็นอาหารญี่ปุ่นอีกแล้วครับท่าน แต่เป็นละแบบกับคราวที่แล้ว ซึ่งคราวนี้จะเป็นเรื่องเป็นราวกว่า เป็นญี่ปุ่นจริง ๆ ซึ่งเป็นเราเอง ก็คงไม่มีโอกาสมานั่งเองแน่ ๆ เพราะเราไม่ได้เป็นสายทางนี้เท่าไหร่.. แต่ก็ดี ก็ได้รู้ว่าเป็นยังไง ก็ใช้ได้ .. เอาจุกเลยเหมือนกัน แบบว่าชามเบ้อเริ้มเลยของเรา แถมดันขโมยข้าวของพี่เล็กมากินก่อนด้วย เลยแน่นนิดหน่อย ส่วนบรรยากาศร้านข้างในก็นะ ใช้ได้ ชอบๆ ๆ เพราะอาจว่าได้มุมพอดีแบบกึ่ง ๆ เป็นห้องส่วนตัวหน่อยก็เลยสบาย ๆ เฮฮากันเต็มที่ แถมได้ลองกล้องของเพื่อนพี่เล็กอีก Nikon D80ว้าว...ได้เล่นสัมผัสเป็น ๆ อีกครั้งแล้ว ไม่รู้ว่าอีกนานไหมกว่าเราจะเก็บตังซื้อได้ เพราะต้องซื้ออุปกรณือีกบานเลย.... เอาเป็นว่างานนี้ก็จบลงด้วยการที่แต่ละคนอิ่มแป้กันทั่วหน้า...ยังไงขอบคุณพี่เล็กอีกครั้งนะคะ

2007-01-05T13:36:00.000+07:00

อันนี้ส่งท้ายก่อนกลับบ้าน .. ไปถ่ายรูปแถวเส้นราชดำริตั้งแต่หน้า central world ไปจนถึง หน้าโรงแรม four season ซึ่งก็เอาเรื่องอยูื่เหมือนกัน เพราะว่าตั้งแต่ 6 โมงเย็น เสร็จเอาก็เกือบ ๆ จะ 3 ทุ่มได้มั้ง งานนี้อากาศสบาย ๆ ไม่ร้อน .. ถ่ายไปเรื่อยๆ แต่็ยังไม่สาแก่ใจเท่าไหร่ เพราะยังอยากถ่ายอีกหลายจุดที่ยังไม่ได้ไปถ่าย

แล้วคราวนี้ก็หนักไปทางถ่ายวิวมากกว่า เพราะว่านางแบบไม่่ว่าง ต้องรีบเก็บของไปเมืองนอก....(ป่านนี้ยังไม่กลับมาเลย) .. เอาเป็นว่าก็ถ่ายกับพี่เล็กไปเรื่อย ๆ เอาตั้งแต่หน้าห้างเรื่อยไปจนถึงข้าสงในห้าง แบบประมาณว่าเอารายละเอียดเกือบทุกที่..แล้วประมาณว่าวันที่ไปถ่ายอีกวันก็จะเปิด zen ใหม่ กำลังตกแต่งสถานที่กันง่วนเลย และนับเป็นโอกาสทองที่จะถ่ายรูปในห้างแบบว่ายามไม่้มาไล่ เอาจนอิ่มเลย เพราะนึกได้อีกทีก็ประมาณว่าเอาท้องหิว ก็เลยพักยกกันแป๊บ ก่อนมาลุยกันต่อแบบว่าเอากันมัน...จนแบตหมด(ของพี่เล็ก) ก็เลยต้องเปลี่ยนมาเป็นใช้มือถือแกถ่ายแทน เอาไปเอามาก็ปาไปเกือบ 4 ทุ่มเลยนี่หว่า

2006-12-20T09:08:00.000+07:00

เมื่อวานเกิดอะไรขึ้นไม่รู้..รู้แต่ที่แน่ ๆ เมื่อวา่นพากันไม่ทำงาน(โดดงาน)ตอนบ่ายทั้งพี่ทั้งน้อง แบบประมาณว่าออกจากออฟฟิตตั้งแต่มีแดด จนกลับเข้ามาพระอาทิตย์หายออกจากฟ้า...แต่คิดว่าคงมีอะไรสักอย่างที่พาไปแน่ที่ทำให้เกิดความรู้สึกประมาณนี้ได้ เพราะคิดว่าคงไม่มีโอกาสแบบนี้บ่อย ๆ แน่ ไม่รู้ว่าเป็นที่อื่นจะเป็นยังไงกันบ้าง ท่าทางประมาณว่าคงกลับเข้ามาคงโดนเรียกไปพบเป็นรายคนแน่นอนเลย... คิดพากันเดินซะเกือบรอบราชประสงค์เลยก็ว่าได้ (ประมาณว่าขาดก็แต่ทางพารากอนที่ไม่ได้ไปก็แค่นั้น)...

เรามาดูกันว่าเมื่อวาน..แก๊งค์นี้พากันไปตะลอนกันที่ไหนบ้าง...
จากการเริ่มที่หิวมื้อเที่ยงด้วยการอยากกิน"อาจิบัง" และ "เกี๊ยวซ่า" ก็พากันยกทัยกันไปกินที่บิ๊กซีราชดำริ.. โดยประมาณว่าทุกคนไมค่อยหิว

แต่ทุกอย่างเรียบแบบไม่น่าเชื่อ... อย่า..อย่าคิดว่าแค่นี้จะหยุดยั้งได้ มาขนาดนี้แล้ว ต้องต่อด้วยไอติม..ใช่แล้ว swensen นั่นเอง
อย่ารอช้ารีบสั่งเร็วไว..ดูว่าแต่ละคนหิว..อิ่ม กันแค่ไหน นี่ท่าว่าสังขารเอื้อกันกว่านี้คงเล่นกันละถ้วยบิึึ้ึม ๆ แน่ ..แต่จะสังเกคได้ว่าช่วงนี้เป็นการกินที่ว่ามีความสุข เพราะแต่ละร้านจะแต่งร้านกันอย่างสวยงามตามแต่ใครจะคิดยังไง อย่างที่แน่ ก็ไอเดียกิ๊กเก๋แบบว่าเอาโบว์มาผูกกับต้น ที่แบบว่าดูง่าย ๆ ธรรมดา แต่ออกมาดูดีน่าเก็บกลับบ้าน(เอ๊ะ..ยังไง) จากนั้น ก็เริ่มไอเดียว่า ถ้าท่าทางจะยาว.. สารพัดประมาณว่าบ่ายนี้ไม่เข้าทำงานกันแล้ว (เอาแน่ ๆ แล้ว) ก็เริ่มคิดกันว่าจะไปไหน ไปไหนต่อ..ไม่รู้ให้ขานำทางไป..แล้วก็มาสะดุดอยู่กับร้านหนึ่งซึ่งร้านเพิ่งเปิดวันนี้เป็นวันแรก .. ประมาณว่า ออกแนวน่ารักน่านั่ง.. น่านอน แบบเป็นร้านอาหารด้วย ร้านขายของเล่นด้วย จะเน้นเป็นพวกของนำเข้าจากญี่ปุ่นเป็นพวกตุ๊กตาการ์ตูน่ารัก ๆ มีทั้งโดเรมอน หนูแฮม แบบเป็นบ้านครบชุด.. แต่ราคานี่ก็เอาเรื่องเลยเหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้อะไรมาได้แต่ ถ่ายรูปตัวที่อยู่หน้าร้านมาแทน จากนั้นก็เรื่อยเปื่อยมาหยุดกันที่ร้านน้ำผักเพื่อสุขภาพกันแทน ประมาณว่ามากัน 5 คน ทั้งโต๊ะกินอยู่คนเดียวคือพี่เล็กคนเดียว

ก็ใครจะไปไหวหละ น้ำผัก(หญ้า)จริง ๆ แบบนี้ แบบว่าเขียวอี้ เหม็นนำมาเลย ..ฮูยสุดยอดน้ำสยอง เหมือนพี่ปื๊ดว่าใครกิน 2 แก้วติดกันนี่นับถือจริง ๆ เลย..
... ไม่ไหวววววแล้ว ต้องหาที่นั่งพักกันซะหน่อยก่อนจะออกรบกันใหม่

ก็เลยไ้ด้พากันมาหยุดแถวลานกลางห้างที่มีต้นคริสมาสด้วย ก็เลยพากันปล่อยแก่กันสักพัก(ประมาณว่าค่าเฉลี่ยยังไม่เกิน 40 ..ใช้ได้) สีสีนมุมนี้สุดยอด
เหมาะแก่การถ่ายยิ่งนัก .. อย่ารอช้าอยู่ใย.มุ่งหน้าสู่บ้านขนมปังกัน (กล้าทำเหนอะ) จากนั่นก็พากันมุ่งสู่ central ชิดลม

จากตอนแรกลังเลอยู่พักหนึ่งว่าจะไปไหนดี ระหว่างพารากอน หรือ ชิดลิม ก็เดินกันอีก เดิน แล้ว ก็เดิน.. เหนื่อยเอาเรื่องเหมือนกันนิิ.. (เอหรือว่าเราแก่แล้ว!!) แล้วก็ดิ่งตรงกันทันทีที่ถึงคือ Top หาอะไรกินกัน(อีกแล้ว) สุดยอด..เหมือนออกรบมาสาหัสกันมาก กินกันไม่หยุดหย่อน ..

2006-12-18T09:03:00.000+07:00

ช่วงอาทิตย์แห่งการดูคอนเสิร์ต..โอยนี่ท่าว่าเสียตังค์กับงานพวกนี้ไปเท่าไหร่ถ้าเอามารวม ๆ กันนี่คงหลายตังค์อยู่น่าดูเลยนะเรา แบบว่าเหมือนหาเงินเดือนหนึ่งได้หลายหมื่นงั้นหละ คิดดูเพราะว่าเมื่อตอนเย็นเสาร์ก็กระหืดกระหอบไปดูที่ท่าพระจันทร์มาอีกแล้ว คิดดูเรียนที่รังสิต หน้าตั้งกลับมาดูคอนเสิร์ตที่ท่าำพระจันทร์ต่อ แบบว่านี่ไม่รักจริงก็ไม่ย้าขนาดนี้ ตอนแรกก๋็กะว่าอาจจะไม่ทันพลาดไปเยอะ แต่ที่ไหนก็เพิ่งเริ่มไปไท่เท่าไหร่ เพราะัยังไงก็ยังทันได้ฟังเพลง "นอนกับความเหงา" อยู่ซึ่งแบบว่าเพราะมาก ๆ แบบว่ากลายเป็นขวัญใจอีกคนแล้ว สำหรับโรส แบบว่าร้องเพลงแบบว่าได้นิ่งมาก ๆ สมแล้วที่เป็นนักร้องจากโบส์ถ ซึ่งเท่าที่รู้ก็คอนเสิร์ตเริ่มช้ากว่ากำหนดไปพอสมควร เพราะเรามาถึงก็ปาไป 6 โมงนิด ๆ แล้ว ถ้าจะพลาดก็พลาดแค่ 2 คน คือ ปั๊ป กับเจ้าของอัลบั้ม นอกนั้น เสร็จเรา คือนั่งฟังนั่งร้อง ซึ่งคราวนี้ก็ต้องเมื่อยคอกับตูดนิดหน่อย เพราะแบบว่าคู่ข้างหน้าเราดันมาอารณ์สวีทหวานกันมา 2 คน อิงซบแนบกัน โดยไม่นึกถึงว่าคนข้างหลังจะเห็นหรือเปล่า แต่ก็อย่างว่าอะนะ อารมณ์เพลงมันพาไปจะให้มาตั้งใจฟังอย่างเราก็ใช่ที่ แต่ที่มาเสียอารมณ์ก็เหล่าบรรดา staff ทั้งหลายที่ยืนเป็นจิ้งจกเกาะอยู่ข้างผนังนี่หละ ตังค์ก็ไม่เสีย แล้วยังมาทำตัวเสียมารยาทอีก คุยกันก็ไปคุยข้างนอกสิ มาคุยในนี้ทำไม คนเขาจะดูคอนเสิร์ต มันน่าเบิดกะโหลกจริง ๆ พวกนี้ ..

... เข้าคอนเสิร์ตต่อดีกว่า .. ส่วนใหญ่แต่ละคนที่ออกมาร้องก็จะมาร้องในอัลบั้มด้วยแล้วก็เอาเพลงอื่นมาร้องด้วย ทั้งของตัวเองหรือว่าไม่ใช่ ซึ่งประมาณว่าต้องเป็นเพลงที่"พี่หนึ่ง" เป็นคนแต่งอะไรประมาณนี้ จากนั้นก็มีแขกรับเชิญออกมาเป็นพัก ๆ งานนี้ก็มากัน 3 คน ก็ได้ ไอซ์ แล้วก็ บอย (คิดว่าน่าจะโผล่ไปเกือบทุกงานหละมั้งของแกรมมี่) แล้วก็ ติ๊กชีโร่ ที่แบบว่ามาได้ไงนี่ (แต่เสียดายที่แกออกมาร้องเพลงแค่เพลงเดียวคือ มนุษย์ค้างคาว..แล้วแกก็ไป..) แต่ที่เอามาหือหาได้ก็ต้องของนัทมีเรีย ที่แบบว่าเอาแดนเซอร์ที่เป็นผู้ชายฝรั่งมานัวเนียด้วยแบบว่า กล้ามท้องได้ใจมาก ๆ แบบว่าดูดี (ซึ่งเป็นเหตุให้ต้องซื้อ DVD เก็บไว้หากทำออกมาแล้ว) แล้วคอนเสิร์ตก็จบประมาณ 2 ทุ่มนิด ๆ แบบประมาณว่าเหมือนจะอิ่มแต่ไม่อิ่มเหมือนยังขาด ๆ อะไรอยู่ก็ไม่รู้ แต่ก็ใช่ว่าจะแย่ แต่ให้เทียบกับเมื่อวาน เราว่าอันนี้ชอบกว่าเมื่อวานเยอะเลยอะ

..แต่แอบผิดหวังนิดหน่อย เพราะกะว่าหน้าจะได้ิยินเพลง perhave love ซะิีอีก เพราะคนร้ิองอยู่บนเวทีทั้งคู่เลย แต่ก็ไม่ได้ร้อง หรือเพราะว่าเนื้อเพลงมันผิดคอนเซ็ปงานหละมั้ง

2006-12-18T08:53:00.000+07:00

ศุกร์ที่ผ่านมาได้ไปดูคอนเสิร์ตของหนู"ทาทา"มาอีกครั้งแล้ว(ซึ่งได้การอนุเคราะห์โดยเจนนิตา...ขอบคุณมาก ๆ เช่นกันนะคะ)ซึ่งหากจะให้พูดว่าสนุกไหม ..อืมยอกไม่ถูกแหะ แบบว่าเหมือนยังขาด ๆ อะไรอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้ หรือว่าเราไม่ยอมมีอารมณ์ร่วมเองก็ไม่รู้ (หรือว่ามัวแต่เกร็งเดโชอยู่ไม่แน่) เพราะเท่าที่มองลงไปข้างล่างนี่เห็นแถวที่เป็นแฟนคลับนี่เต้นกันกระจายเลย.... ส่วนที่เหลือก็มีกันประืปราย..แต่ที่แน่ ๆ แถว 2500 หน้าสุดนิ่งสนิทไม่มีอะไรไหวติง แต่กว่าคอนเสิร์ตจะเริ่มก็ปากันไปนู้น 3 ทุ่มกว่า ๆ จากที่บอกตามบัตรว่าเริ่ม 2 ทุ่มครึ่ง เอาแบบว่ารอจนเบื่อไปเลย ส่วนเนื้อคอนเสิร์ตก็ไปเรื่อย ๆ หรือเพราะว่าิเราเองไม่ค่อยรู้จักเพลงของทาทาเองก็ไม่รู้ก็เลยไม่ร่วมด้วยเท่าไหร่ แถมเพลงคราวนี้ที่เป็นเพลงไทย ก็ไม่มีตอนที่อยู่กับแกรมมี่ก็เลยแผ่วไปเยอะ ยิ่งช่วงตอนที่แขกรับเชิญออกมา โห..น่าเื่บื่อขึ้นกองเลย นี่ขนาดว่าเป็นวงผสมนะนี่ กับเป็นว่ามุขแปกอย่างไม่มีดีเลย นี่ก็เลยทำให้งง ๆ ว่า นี่ใช่คอนเสิร์ตของเจ๊แกจริงหรือเปล่า แบบว่ามีหาวถึงหลายครั้งหาวเพราะง่วงก็ว่าไป แต่นี่หาวเพราะไม่น่าสนใจ... ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นไงบ้าง แต่ไอ้เราก็โอ ๆ นะ เต็ม 10 ให้ 7 เพราะเหมือนมันไม่เต็ม ขาด ๆ ๆ ไงก็ไม่รู้ หรือว่าเราเองไม่มีส่วนร่วมกับคอนเสิร์ตเอง เอาเป็นว่าถ้าให้เทียบกับคราวก่อน เราว่า Dhoom Dhoom มันกว่าเยอะเลย...

2006-12-07T15:34:00.000+07:00

5 ธันวา... มหาราช ไทยทั้งชาติ รวมใจผไทผอง..ศิริราชบรรจบ ครบ 79 ...
... ปีนี้ นับว่าเป็นปีแรกที่เราได้มีโอกาสได้ไปจุดเทียนที่ท้องสนามหลวง และรอรับขบวนเสด็จด้วย...ไปตั้งแต่ 4 โมงกว่า ๆ ไปเจอกับปกรณ์อีกที ประมาณว่ามหาลัยเข้ามาเดินขบวนด้วยก็เลยได้เจอกันอีกรอบ (ซึ่งนักศึกษาที่มา ก็ไม่ได้ว่้าเต็มใจเท่าไหร่นัก) ซึ่งกว่าขบวนเสด็จก็ประมาณ เกือบ ๆ 6 โมงเห็นจะได้ ประมาณว่า คนมารอสองข้างถนนราชดำเนินเยอะมาก ยิ่งช่วงตอนเสด็จกลับจากวัดพระแก้วอีก คนมากกว่าเดิมเนอะแบบว่าจะเป็นหมูแบนอยู่แล้ว .. สุดยอด ทั้งดันทั้งเบียด ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร แต่อย่างน้อยข้าง ๆ เราก็เป็นฝรั่งหละ .. ดีใจแทน ที่ใครก็รักในหลวงของเรา แต่ขากลับนี่อดเห็นท่าน ประมาณเห็นว่าปลายพระมาลาท่าน และก็อยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยก็เลยไม่ได้เห็น เพราะคนก็เยอะด้วย .. อย่างน้อยก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของประชาชนที่อยู่แถวนั้น ก็ดีใจแล้ว .เพราะเท่าที่รู้ว่าหลังจากที่ท่านเสด็จกลับก็ไม่มีการถ่ายทอดพิธีจุดเทียนที่สนามหลวงต่อ ก็เลยส่วนใหญ่ทั้งประเทศก็เลยไม่ได้เห็นพลุที่จุดที่สนามหลวงกัน ...

กว่าจะกลับถึงหอก็เกือบ ๆ 3 ทุ่มเห็นจะได้ เพราะทุกคนก็พร้อมกันกลับ แบบประมาณว่าเส้นราชดำเนิน 6 ช่อง เหลืออยู่ 3 ช่้อง เพราะนอกนั้น โดนคนยึดทางหมด และรถก็ไม่มีด้วย .. กว่าจะได้ก็ต้องเดินวนกันไปถึงเส้นพระอาทิตย์แทน ซึ่งก็ถอดใจแล้ว แต่ก็ยังมีรถหลงมาให้ได้กลับด้วย...ยังไงก็ขอบคุณเฮียอีกที ที่ชวนกันมา...

2006-12-01T08:18:00.000+07:00

.... 27 .... and going to ... 28 ...
Right!! Time is gone all the time that can't back to change it. Now you still the same place same work not change.

Whene you getting better? 30 .. 40 .. or more. Everything you can change by yourself.

2006-11-30T07:59:00.000+07:00

ชีวิตสอนให้รู้ว่า

- คนเก่งไม่ใช่คนที่พูดได้หลายภาษา แต่เป็นคนที่ยอมรับฟังสักภาษา

- คนจนไม่ไช่คนที่มีเงินน้อย แต่เป็นคนที่ต้องการมาก

- คนรวยไม่ใช่คนที่มีมาก แต่เป็นคนที่ต้องการน้อย

- คนที่ควรคบ คือ คนที่ยอมคบกับคนที่ไม่น่าคบ

- คนมองโลกแง่ดี มักหัวเราะเพื่อลืม เรื่องเศร้า แต่คนมองโลกแง่ร้าย มักลืมหัวเราะ

- คนมองโลกแง่ร้าย คือ ผู้ที่เห็นความยุ่งยากในทุกโอกาส ขณะที่คนมองโลกแง่ดีจะเห็นโอกาสในทุกความยุ่งยาก

- คนรักไม่ใช่แค่คนที่คุณจะใช้ชีวิตอยู่ด้วย แต่เป็นคนที่คุณไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ถ้าไม่มีคนคนนี้

- ครู เป็นผู้ที่เปิดประตู แต่นักเรียนต้องเดินเข้าไปเอง

- หากเราควบคุมเงินไม่ได้ มันจะมาควบคุมเราแทน

- ความสามารถทำให้คุณไปถึงจุดสูงสุด แต่ความอ่อนน้อมทำให้คุณอยู่จุดนั้นได้นานสุด

- ความสำเร็จ มาจาก ส่วนผสมที่ดีระหว่าง “โอกาส” และ “การเตรียมตัว”

- ความสำเร็จของใครบางคนอาจอยู่แค่เอื้อม แต่กลับไม่เคยได้มันมา เพราะไม่รู้จักไขว่คว้า

- ความสุขเกิดกับตัวเองได้ หากทำให้เกิดกับคนอื่นก่อน

- ความสุขมีมากเพียงไรขึ้นอยู่กับว่า มีความทุกข์มาเปรียบเทียบมากแค่ไหน

- ความฉลาด เปรียบประดุจชุดชั้นในที่ทุกคนจำเป็นต้องสวมใส่ แต่ไม่จำเป็นต้องโอ้อวด

- “ความดี” เป็นการลงทุนประเภทเดียวที่ไม่เคยทำให้ใครล้มละลาย

- ความทรงจำ เปรียบดั่งซากศพของเหตุการณ์ที่ตายไปแล้ว แต่มีกลิ่นหอมหวน

- ความผิดพลาด ไม่ใช่ความผิด จนกว่าเราจะไม่ยอมรับมัน

- ความพยายาม คือ ความล้มเหลวของการล้มเลิก

- ความพอใจ ไม่ใช่การมีสิ่งที่ต้องการ แต่เป็นการต้องการสิ่งที่ตนมี

- ความมืดทั้งโลกก็ดับแสงเทียนเล่มหนึ่งไม่ได้

- ความมืด ยิ่งมากยิ่งทำให้เราเห็นดาวชัดเจนขึ้น

- ความเมตตา เป็นเสียงที่คนหูหนวกได้ยิน เป็นภาพที่คนตาบอดได้เห็น และเป็นภาษาที่คนใบ้สามารถพูดได้

- ความรัก เป็นเกมชนิดเดียวที่ต้องช่วยกันเล่น และจะไม่มีฝ่ายใดแพ้หรือชนะและเพียงผู้เดียว เพราะหากแพ้ก็แพ้ทั้งคู่ ถ้าชนะก็ชนะด้วยกัน

- ความรัก ไม่ใช่งานเลี้ยง ฉะนั้นอย่าได้มีวันเลิกรา

- ความรักไม่ได้ทำให้คนตาบอด แต่คนต่างหากที่ยอมตาบอดเพื่อความรัก

- ความรู้เป็นเสมือนหนังสือที่ไม่มีหน้าสุดท้าย

- คนฉลาด คือ คนยอมรับและรู้ว่าตนเองโง่แค่ไหน

2006-11-30T07:57:00.000+07:00

สามสิ่งในชีวิต ที่ไม่หวนกลับ
เวลา คำพูด โอกาส

สามสิ่งในชีวิต ที่เราจะขาดเสียมิได้
ความสงบของจิตใจ ความซื่อสัตย์ ความหวัง

สามสิ่งในชีวิต ที่มีคุณค่าต่อชีวิต
ความรัก ความมั่นใจในตัวเอง เพื่อน

สามสิ่งในชีวิต ที่ไม่แน่นอน
ความฝัน ความสำเร็จ โชคชะตา

สามสิ่งในชีวิต ที่นำไปสู่ความพินาศ
เหล้า ความเย่อหยิ่ง ความโกรธ

แต่สิ่งที่หนึ่งในชีวิตที่แน่นอน
ไม่มีการทำที่ไม่ได้ ไม่มีการได้ที่ไม่ทำ

2006-11-28T11:23:00.000+07:00

ไปประชุมที่ขนส่งที่ขอนแก่นมา .. โอว..ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าเป็นการไปอีสานเป็นครั้งแรกของเราหรือเปล่า เพราะแบบว่า ไปแบบไม่เที่ยวที่ไหนเลย อย่างมาก ก็ sideseeing by yourself เพราะว่าไปถึงก็ตั้งแต่ ตี 5 ครึ่ง (งานเริ่มตอนเก้าโมงเช่า) เลยไม่รู้ว่าไปไหนดี ก็เลยเดินมันซะเลย เพราะอย่างน้อยก็มีแผนที่แล้ว (อนุเคราะห์โดยพี่ตุ๋ม)ก็เลยเดินมันเรื่อย ๆ เปื่อย ๆ แถมใส่บาตรเล็กน้อย เพราะเดินทางมาต่างจังหวะดก็ซะหน่อย แต่แบบว่าของที่ใส่บาตรนี่ดิ ไม่ได้ลงทุนเอาซะเลยเรา เล่นเอาของกินที่ได้จากรถทัวร์มาใส่บาตร(น่า..ต้องดูที่เจตนาสิ) จากนั้นเราก็เดิน แล้วก็เดินจนมาถึงตลาด...อะไำรไม่รู้ รู้แต่ว่าอยู่ใกล้กับโรงแรมเจริญธานี ซึ่งก็ขายของกันคึกคักพอสมควร ไอ้เราก็พาดมื้อแรกด้วย โจ๊ก (โห..มาตั้งไกลกินโจ๊ก) ก็แบบว่าด้วยอีก 2 อย่าง ที่เหลือให้เลือก ได้เราก็ไม่ค่อยชอบซะด้วย อันหนึ่งก็คือ "จั๊บ" และอีกอัน ก็ "เส้น" ซึ่งอันหละงนี่ไม่เคยรู้จักเลย ก็เพิ่งมาเห็นนี่หละ คิดว่าคงขึ้นชื่อพอสมควร เพราะเห็นว่าที่นี่นิยมกินกัน มีทั้ง เช้าและเย็น หน้าตาก็คล้ายกัน ต่างกันก็คงเรื่องน้ำที่ใช้หละมั้ง จากนั้นเมื่อท้องเรามีแรงก็ออกเดินทางต่อโดยแบบว่ามั่นใจมาก สุดท้ายก็กลับกลายเป็นว่าเดินวนเล่น อยู่แถวโรงแรมนั่นแหละ เอาซะขาลากเลย เพราะเดินไปเดินมา ไม่รู้ไปไหน ..เสียดายรู้งี้เข้าไปนั่งหลับ ที่ lobby โรงแรมแต่แรกก็ดี เพราะง่วงเป็นบ้าเล ยแบบว่าแถบจะไม่ค่อยตั้งใจฟังเวลาที่บรรยายเลย เพราะแบบว่าจะง่วงบ่อยมาก ดีหน่อยที่ตอนบ่ายยังไำด้ขยับแข้งขา เพราะแบ่งเป็นสมัมนากลุ่มย่อย ๆ แ่ละห้องอีก แบ่งออกเป็น 6 กลุ่มย่อย ก็โอเคนะ ทำให้รู้ว่าสาขานี้เอง ก็มีคนอยู่จำนวนนหนึ่งเหมือนกัน แต่แบบว่าเราไปแบบส่วนตัวไม่ได้ไปในนามมหาลัย หรือว่า ที่ทำงาน ก็เลยไม่รู้จักใคร ดีแล้วก็จะได้รู้สังคมว่าเขาอยู่กันเป็นยังไง และก็ทำให้คิดว่าเรายังห่างไกลอยู่อีกมาก หากยังขี้เกัยจอยู่อย่างงี้ เพราะกูคนอื่นแล้ว ขยันกว่าเราเยอะเลย แล้วก็บางทีหัวข้อไม่ต้องไปคิดให้มันยาก คิดง่าย ๆ แต่ไอ้ง่าย ๆ นี่หละ จะคิดยังไงให้มันลงและเราเข้าใจ ทำได้ และเป็นที่น่าสนใขของคนอื่นด้วย เพราะเท่าที่ดูไอ้ที่เราว่างั้น ๆ แต่คนอื่นสนใจกัน ..

..งานนี้เจอเอ๊ะด้วย มากับมหาลัย(มอชอ) ก็โอเคนะ ดูเรียบร้อยขึ้น หรือยังไงไม่รู้ แต่ก็เห็นว่าก็เหลือแต่ thesis แล้ว ไม่รู้ว่าเราจะจบหลังเอ๊ะไหมนี่ แต่ก็ไม่ได้คุยอะไรกัันมาก เพราะเอ๊ะก็มากันเป็นหมู่คณะ แล้วไอ้เราก็ไม่ค่อยสุงสิงด้วยอยู่แล้ว ...

จบสมัมนาครั้งนี้ก็ประมาณเกือบ 6 โมง ได้อะไรมาบ้าง...อืมน่าจะรู้ว่าตัวเองยังด้อยกว่าคนอื่น ๆ อีกเยอะมาก ยังต้องขยันอีกเยอะ เพราะทั้งภาษาก็ไท่ได้เรื่อง การศึกษาก็ไม่แน่น ท่าทางว่าทางนี้เองเราก็ไม่รุ่ง...น่าอย่างน้อยก็ได้ไอเดียอยู่บ้างหละ..

ส่วนก่อนกลับก็ได้เจอขบวนแห่งิ้ว เจ้าแม่อะไสักอย่างนี่หละ ก็เลยเป็นตัวฆ่าเวลาได้อย่างดี เพราะเราต้องขึ้นรถตอน 2 ทุ่ม ก็เลยต้องหาอะไรทำอีกตามเคย .. ก็เลยได้ดูอะไรเพลิน ๆ ก่อนกลับ ด้วยสภาพ ที่เหนื่อยและล้าเหลือเกิน เพราะเราเล่นไปเช้าเย็นกลับเลย....ดีนะที่ว่าเทอมนี้มีเรียนตอนบ่าย ถ้าเรียนทั้งวัน มีหวังงานนี้เรียนไม่รู้เรื่องแน่...

2006-11-22T09:00:00.000+07:00

BKK city music Fest.2006 เสาร์ อาทิตย์ ที่ผ่านมา ก็ได้ไปดูมาแค่วันเสาร์เพราะเนื่องจากอารมณ์ขี้เกียจ บวกกับว่าต้องเสียตังค์ค่ารถไปดูแพงก็เลยไม่ไปซะงั้น (และไม่ไปวันอาทิตย์ดีแล้วเพราะกว่าจะเลิกก็ ตี 1) แต่ก็ชอบนะ มีแต่นักร้องดี ๆ เสียงแจ่ม ๆ ไม่ว่าจะเป็น กบเสาวนิต ตู่นันทิดา กบ อุ้ยระวิวัน ชรัส ปนัดดา นัท มีเรีย โอย..เยอะ..จนขี้เกียจพิมพ์ รู้แต่ว่าแต่ละคนร้องเพลงสด เพราะจริง ๆ แม้กระืทั่ง อ๊อฟเอง ที่เราไม่เคยได้ยินร้องสด มาคราวนี้ก็เออ..คนนี้ก็เก่งเหมือนกัน เพราะอย่างน้อยอย่างเพลง คำถามที่ต้องตอบ ที่ว่าร้องยาก ๆ ก็ร้องได้ดีทีเดียว ถึงแม้ว่าจะมีหลบเสียงบ้าง แต่เป็นการหลบเสียงที่ใช้ได้ เพราะยังมีเพลงอื่นที่ต้องใช้พลังมากโขอยู่...อืมไม่เลว ส่วนเหล่าบรรดารุ่นเก๋าแล้ว อืม..ถือว่าทุกคนไม่มีที่ติ เห็นด้วยกบวันนั้นที่ว่าน่าจะจับกลุ่มนี้มาร้องเพลงกันสักอัลบั้มหรือไม่ก็จัดคอนเสิร์ตขึ้นมาสักครั้ง ก็ไม่เลว คิดว่าขายได้อย่างไม่ต้องประชาสัมพันธ์มาก ส่วนตัวงานก็โอเคนะ เพียงแต่ว่าอุบัติเหตุธรรมชาติที่ห้ามไม่ได้นี่คราวหน้าอาจต้องเลื่อนเวลาจัดให้ไกลออกไปอีกหน่อย เพราะไม่งั้นอาจโดนฝนหลงอีกก็ได้ แล้ว อาจจะหาที่ให้สามารถรองรับคนได้มากกว่านี้ เพราะปีหน้าคิดว่าคนจะต้องมามากขึ้นแน่นอน ส่วนเรื่องระบบเสียงนี่ก็อาจต้องจัดให้เหมาะกว่านี้...แต่ยังไงแค่นี้ก็อิ่มกับเพลงได้อีกครั้ง...พูดได้ว่ารู้สึกดี แต่ไม่รู้ว่าสุขไหม...แต่ก็น่าจะสุขได้ เพราะ..ดูเสร็จแล้วยิ้ม...ขอบคุณที่มีงานนี้เกิดขึ้น...

2006-11-17T19:24:00.000+07:00

...งาน fat6 ที่ challenger hall ก็โอเคนะ .. เย็นดี ไม่ต้องกลัวร้อน หรือเปียก สบาย ๆ กว้างดี แต่ว่าอยู่ไกลไปหน่อย..แล้วครั้งนี้ก็ครั้งที่ 3 แล้วสำหรับเรา ทั้ง ๆ ที่เขามีมาเป็น 6 ครั้งแล้ว.... ซึ่งครั้งนี้เป็นครั้งที่เราไปงานได้สั้นที่สุด ไม่มีอารมร์ร่วมมากที่สุดก็ได้มั้งใน 3 ครั้งที่ไหปมา
... เอาเป็นว่าครั้งนี้วงานโดยร่วมก็ถือว่าสนุกดี ใช้ได้กับเรา แต่อาจเพราะว่าขนาดของพื้นที่ เนื้อหาของงานมีมาก จนเราขี้เกียจเดินดูเป็นเรื่องราว แต่ก็เดินดูโดยรอบหมดจริง ๆ ว่ามีอะไรบ้าง เดี๋ยวเวลาไปดูของคนอื่นจะดูแล้วนึกไม่ออกว่าอยู่ตรงไหน ..
แต่ไอเดียยักษ์วัดแจ้งนี่แจ่มจริง ๆ เสียดายที่ว่ามีแค่จุดเดียว ถ้ากระจายได้ทั้งงานก็คงดี แต่ก็ต้องเปลืองยักษ์อีก...

ส่วนพวกเวทีคอนเสิร์ตก็เยอะด เยอะจนว่า เราไม่ได้ไปดูเป็นเรื่องเป็นราวสักที่ แบบว่าอย่างมากก็เดินไปดูว่าหน้าตาเป็นยังไง คนเยอะไหมแค่นั้น...เสียดายแทน รู้งี้ไม่น่าเห่อซื้อบัตรแต่วันก็ดี..

2006-11-17T09:09:00.000+07:00

....อันนี้อาจจะแปลก ๆ กว่าทุกครั้งหน่อยเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เกี่ยวกับที่ทำงาน แต่ก็ไม่เชิงซะทีเดียวหรอก เพราะประมาณว่าด้วยอารมณ์และนิสัยเราเองด้วยมั้ง ..ไม่รู้ว่าวันนี้ไปทำอะไรให้พี่เขาอีกแล้วหรือเปล่า ประมาณว่าโดนความรู้สึกที่ว่าหมั่นไส้ไงก็ไม่รู้ หรือว่าเราคิดไปเองอีกแล้ว(ว่ะ) แบบว่าไม่ค่อยทักค่อยคุยอย่างทุกที หรือว่าอารมณ์พี่เขาวันนี้เป็นอย่างงี้หรือเปล่าก็ไม่รู้ ... น่าเอาน่า เรา เดี๋ยวเป็นว่าเราก็คิดมากไปเองอีกหรือเปล่า เดี๋ยวดูว่าตอนบ่าย ๆ เอาว่าไง ยังเป็นแบบนี้อยู่ก็ซวยเราไป .. เดี๋ยววันจันทร์ก็คงหายเองหละ..

.. ไอ้เราเองก็อย่าเล่นให้มากนักก็แล้วกัน...

2006-11-10T16:21:00.000+07:00

ปีนี้เป็นครั้งที่ 11 แล้ว แล้วก็เป็นครั้งที่ 4 ที่เรามาดู อืม...ไม่ว่ามาดูกี่ทีทำให้อยากกลับไปเล่นอีกสักครั้ง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีวันนั้นอีกหรือเปล่า แต่เห็นแน่ ๆ คือเด็กเดี๋ยวนี้เก่งกันมาก หรือว่าดู DCI กันมากด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้ เพราะรูปกี่รูปหรือเพลงที่เอามาเล่น บางวงก็ดันเอามาทั้งยวงไม่มีปรับเปลี่ยนอะไรเลย ตั้งแต่ชุดจนถึงลายเส้นที่แข่ง เข้าใจนะว่าบ้านเราเก่งในเรื่องพวกนี้(ก๊อปปี้) แต่บางทีเราก็ควรจะมีอะรที่เป็นจุดยืนของเราบ้างสิ ไม่ใช่ว่าเราเอาของเขามาทั้งดุ้น จะว่าไปก็คงยาก เพราะเท่าที่ดูตอนนี้คนดูเองก็เริ่ม ๆ ติด รูปแบบ DCI กันเป็นแถวแล้ว เพราะดูได้จากความสนใจแต่ละอย่างวงไหน ที่เล่นคม ๆ หน่อยทางพวก Brass หือ กันเกียว ลองมาเงียบ ๆ สิ เอือย ๆ กัน ไม่สนใจกันเลย ก็ได้แต่หวังว่าเราคงไปได้ไกลกันกว่านี้

..แต่ที่แน่ ๆ ปีนี้ มงฟอร์ตกลับมาแข่งด้วย แต่เป็นวงเล็ก เพราะวงยังไม่พร้อม ด้วยเห็นว่าปีนี้ยามาฮ่าเองก็เกือบยกเลิกแล้ว แต่ก็แข่งอยู่แต่เลื่อนมาเร็วขึ้น เห็นมาสเตอร์อ้สนก็บอกว่าได้ซ้อมแค่ 20 กว่าวันเอง แต่ก็เก่งแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้เรากลับไปเล่นจะตีได้ขนาดไหน เพราะนี่ก็ทิ้งมาก็จะเกือบ ๆ 10 ปีแล้ว มั้ง โห.....แก่มาก แล้วก็ได้เหรียญเงินกลับบ้าน ไม่เป็นไร กลับมาใหม่ได้ขนาดนี้ก็โอแล้ว เดี๋ยวมาดูว่าทหารไทยปีหน้าจะมาแข่งอีกหรือเปล่า อย่างน้อยก็เป็นสัญญาณแล้วว่า MC กลับมาแล้ว แล้ว DARA BAND เราหละ เป็นยังไงบ้าง เงียบไปเลย เห็นว่าจะแข่ง concert ที่มหิดลด้วยปีนี้ ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง เพราะเท่าที่เห็นรายชื่อวงที่มาแข่งก็เอาเรื่องทั้งนั้นเลย แต่ยังไงก็สู้ ๆ ตั้งใจทำให้เต็มที่ แล้ว ผลออกมายังไงก็ต้องยอมรับกับผลที่ได้ ในเมื่อเราทำได้ที่สุดแล้ว

..แล้วปีนี้ก็จบลงด้วย ที่ ป.6 โรงเรียนเมืองนครราชสีมา ม.3 ก็เทพมิตร สุราษฎร์ ก็โอเลยนะวงนี้ โดยเฉพาะ color grad เจ๋งดี ดูรู้เลยว่าซ้อมมาสุดยอด ต้องมาดูต่อไปว่าจะเป็นยังไง นี่ก็อยากให้มาแข่งทหารไทยด้วย ส่วนม.6 ก็เป็นของบดินทร์ ก็โอเลยนะเหมือนกัน เพียงเสียดายแค่ว่าปีนี้ขาดอรรถวิทย์ไปไม่มาแข่งไม่งั้นมันแน่ เพราะของเทคโนภาค เอง ก็ใช้ได้เพียงแค่ว่าวันชิงดูจะด้อยกว่าวันแรก (แถมนี่ก็ลอกเขามาทั้งดุ้น แต่ก็ไม่รู้ว่าบดินทร์เอาของคนอื่นมาหรือเปล่า เพราะนี่ช่วงแรก ๆ ก็บ้า Blue devil อยู่) ว่าไปก็อยากให้เชียงใหม่ได้มีโอกาสมาดูแข่งกันบ้าง จะได้รู้ว่าตอนนี้แต่ละวงเป็นยังไงกันบ้างแล้ว จะได้เอาไปปรับปรุงวงตัวเองบ้าง หรือไม่ก็อยากให้มีโอกาสมาแข่งบ้างก็ดี โดยเฉพาะ PRC ที่ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นไงบ้าง ...

คิดถึงวง...

2006-11-06T15:32:00.000+07:00

ู
โว้ว ๆ ได้ดูแล้วคอนเสิร์ต สีฟ้า หลังจากที่ว่าครั้งแรก ได้ดูจากแผ่น แต่คราวนี้ไปดูของจริง...เยี่ยม สุดยอด สนุกดี เสียดายอย่างเดียวตำแหน่งที่เรานั่งไม่ค่อยเวอร์ก เท่าไหร่ เพราะอินดอร์เราก็ไม่เคยไปเลยไมรู้ว่าข้างในเป็นยังไง ไม่งั้นก็นั่งแถว 1000 ก็ได้แล้ว โอเลยหละ เห็นภาพรวมเลย อันนี้เรานั่งค่อนมาทางด้านซ้าย(หันหน้าเข้าเวที)ก็เลยต้องเอียงนิด ๆ เวลาดู คอนเสิร์ตเริ่มตรงเวลาเป๊ะ..แถมเปิดมาก็อึ้งเลย เป็นบอย พีทเทกเกอร์ ออกมาร้องก่อน สวยมาก องค์ประกอบโดยรวมของเวทีนะ ยิ่งทำให้อยากทำงานด้านพวกนี้เลย (เดี๋ยวขอเรียนจบก่อนเหอะ) หลังจากนั้นก็ตามด้วยนักร้องหลัก ๆ ในอัลบั้มที่ออกมาร้องกันแบบม้วนเดียวจบ โดยที่ร้องเพลงของ "สีฟ้า" ที่เคยเขียนไว้ (เก่า ๆ ) เอามาร้องกันคนละเพลง 2 เพลง แบบว่าเออ เแจ่มเลยเหนาะ ที่ได้มาดูร้องสดอย่างงี้ แล้วก็เลยให้คิดว่าเพลงพวกนี้คิด ๆ ตมแล้ว ก็ประมาณว่าเข้ากับคนแต่งเลย ที่ต้องเสียของที่รักไป แล้วก็นึกถึง เยี่ยมจริง ๆ "สีฟ้า"

....ส่วนรูปส่วนใหญ่ที่ถ่ายนี่ก็ไม่ได้เรื่องอีกตามเคย เพราะเป็นถ่ายกลางคืน แถมก็อยู่ไกลอีกต่างหาก (นี่ว่า นั่ง 1200 แล้วนะ) ก็เลยสั่น ๆ เบลอ ๆ แต่พอถ่ายเป็นวีดีโอหละ แจ่มเลย แล้วพอมาถึงแขกรับเชิญก็ให้อึ้งอีก เพราะเป็นเบน ชลาทิศออกมาตอนช่วงของโบว์ร้อง สุดยอดเลยนะเสียงเขา ร้องดีกว่าเจ้าของเพลงอีกต่างหาก (ร้องเพลง อยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียว ของ"เบิร์ด") ไม่รู้ว่าจะำด้มีโอกาสมาอยู่ที่นี่หรือว่าได้มาร่วมงานอะไรอีกไหม เพราะเสียดายแบบว่าออกมาร้องแค่เพลงเดียวเอง ที่อีตาบอย แล้วก็ร้องเยอะ(อย่างว่านักร้องในค่าย กับต่างค่าย)

..แต่ก็เกือบให้งงเพราะว่าตอนแรกไม่มีมาช่า มาเลย เพราะตามหลักแล้วต้องมี แล้วเจ๊แกก็มาโผล่เกือบช่วงท้าย ๆ แล้วที่สำคัญออกมาร้องแค่ 2 เพลง เอง คิดดูน้อยกว่านักร้องรับเชิญอีก น้อยกว่าโก้อีก ก็เลยไม่รู้ว่าทำไม แต่ก็ยังดีก็มาแล้วกัน

แล้วจากงานนี้เองก็ให้ได้คิด(เอง)ว่า ถ้าเกิดทำเป็นร้องไป ทอล์กโชว์ไปก็ได้เลยเหมือนกันนะ เจ๊คิ้ม นี่ เพราะมุขเจ๊แกนี่กระจายฮาตลอดงานเลย แถมยังร้องเพลงก็เพราะอีกต่างหาก ยังไงโอกาศหน้ามาอีกต้องไปฟังเจ๊แกให้ได้ เพราะจริง ๆ เสียงแก .. แล้วก็จบลงด้วยที่ พี่นิ่มอกกมาร้องเพลง ขอแแค่คิดถึง ซึ่งคอนเสิร์ต ก็จบลงด้วยความประทับใจไปของใครของมัน เพราะเท่าที่ดูคือคนไทยยังไม่ค่อยมีมารยามในการดูเท่าไหร่ จะลุกก่อนเพลงจบอยู่พอสมควสร รวมทั้งว่าช่วงเวลาคอนเสิร์ตเล่นอีกต่างหาก ก็เข้าใจนะว่าแอร์มันเย็น แต่ก็หน้าจะทนสักนิด เห็นแล้วหงุดหงิด ...

จากนี้ก็ต้องรอเป็น CD ออกมา เพราะว่าจะได้เห็นชัด ๆ หลังจากต้องเพ่งตาดู แล้วก็จะได้เห็นบรรยากาศด้วยว่าใครมาบ้าง เพราะเห็นตากล้องวิ่งพล่านอยู่เหมือนกัน .. แล้วความสุขก็จบลงประมาณ 5 ทุ่มครึ่ง

2006-11-06T15:31:00.001+07:00

ไปมาอีกรอบแล้วที่อัมพวาแต่คราวนี้เราไปกับพี่เล็ก พี่ตุ๋ม แล้วก็พี่โก๋ สนุกดี ไปอีกแบบ ... ไปกันคราวนี้ไวหน่อยเพราะพี่โก๋ขับรถไป ถึงก็ 5 โมงกว่า ๆ กำลังดี ถึงก็..ถ่ายใหญ่ เฉพาะพี่โก๋นะ ..เพราะว่าคราวนี้เราหนักไปทางทิ้ง(ทอด)อารมณ์มากกว่า เพราะคราวก่อนถ่ายไปเยอะแล้วก็เลยเก็บบรรยากาศมากกว่า ให้พี่เล็กกับพี่โก๋ถ่ายกันเอา แล้วคราวนี้ก็นอนหน้าบ้านตรงห้องโกงกางสมใจแล้ว แต่ดันมีกรรมมากวนตอนกลางคืนนี่สิ เซ็งเลย ประมาณว่ามีกลุ่มเหล้านั่งกินอยู่หน้าห้อง แบบว่าเกรงใจกันมาก ๆ ไม่รู้ว่าเลิกกันกี่โมง (ที่เลิกเพราะน้ำแข็งหมด ..ไม่งั้นคงล่อกันถึงเช้าแน่) เห็นพี่เล็กบอกว่าน่าจะเกือบ ๆ ตี 3 แม่เจ้า เอาเหอะ..ดีนะที่ว่ายังมีพี่อยู่ด้วย ไม่รู้ว่าถ้าไปคนเดียวจะซ่าไปว่าไหมหรือว่านอนบ่นไปจนหลับ

..แต่คืนที่ 2 ดีหน่อยตรงที่ว่าไปนอนบ้านป้างาม ซึ่งก็เงียบกว่าเพราะคนไม่เยอะพลุกพล่านเหมือนบ้านแม่อารมย์ แต่..ก็ยังมีเสียงจากทีวีบ้านข้าง ๆ นี่ก็เอาหลอนไปหลายชั่วโมงอยู่ กว่าจะหลับก็ไมรู้ว่ากี่โมงเหมือนกัน แต่ก็นอนหลับสบายดี นอนมุ้งด้วย.. หลังจากที่ไม่ได้นอนมานานตั้งแต่บ้านหลังเก่าที่เชียงใหม่ ...

ไม่รู้ว่าพี่เขาสนุกกันไหม เพราะส่วนใหญ่จะใช้ชีวิตอยู่กับบ้านมากกว่า มีไปเที่ยวกันบ้างก็ตลาด แล้วก็อุทยาน ร.2 เพราะเราก็ไม่ค่อยรู้่ว่าจะชวนไปไหนดี แต่ก็เห็นพี่เขาสนุกกันดี เสียดายแต่ก็แค่ว่าเรายังไม่ได้เล่นน้ำ เพราะเห็นน้ำใกล้ ๆ ก็ไม่กล้าเล่น เพราะว่าสะอาดเดินไป ทั้งซัก ล้าง อาบ ทิ้ง กันตรงนั้น ก็เลยว่าอย่าดีกว่า เอาแค่แกว่งเล่นก็เอาแล้ว แต่คราวนี้ก็ได้เครื่องเล่นใหม่เหมือนกัน "ว่าวน้ำ" เป็นประมาณว่าเป็นไม้เอามาตัดเป็นรูปที่เราอยากได้แล้วก็เจาะรู เชือกร้อย ก็คล้ายกับว่าวทั่วไป แต่ิัอันนี้เราเปลี่ยนมาเล่นในน้ำเท่านั้นเอง แต่น้ำอย่านิ่งไม่งั้นก็ไม่ไปไหน กว่าเราจะเอาได้ก็นานอยู่ ประมาณว่าทักษะของใหม่ ๆ เข้ามาในชีวิตไม่ได้เรื่องเลย

ส่วนเรื่องกินคราวนี้ก็กินแหลก แบบว่าไปไม่มีหิวเลย แบบว่ากินตลอด..กินแหลก อะไรพายผ่านมาหน้าบ้านหรือว่า ไปเดินที่ตลาดแล้วเห็นอะไรเอาหมด อย่างน้อยก็กัดเลยหละ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นพี่ ๆ เขานะ เพราะไอ้เราก็กินยากอยู่ นู้น นี่ โน้น นั่น ก็ไม่ค่อยกิน ดีหน่อยที่ยังมีก๋วยเตี๋ยวเรือ คราวนี้ก็กินไม่มากเท่าคราวก่อน เพราะเกลี้ยงไปแค่ 3 ชาม ส่วนถ่ายรูปคราวนี้เราก็ไม่ได้มาเยอะเพราะคราวก่อนเอาไปเยอะแล้ว คราวนี้ก็เลยไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ จะหนักไปที่พี่โก๋ กับพี่เล็กที่ถ่ายกระจาย ส่วนเราก็ดักบรรยากาศแทน ไม่รู้ว่าคราวหน้าจะไได้มากันอีกหรือเปล่า กลัวว่าพี่เขาไม่สนุกกัน เพราะไม่ค่อยได้ไปไหนกันเท่าไหร่ หนักกิน ถ่าย(รูป) เดินไปมา(หน้าบ้าน) แต่ก็อบากไปอีกนะ สนุกดีอีกแบบไปกันเป็นแก๊ง ไม่เหงาเท่าไปคนเดียว เอ...ไงนี่ แต่ยังไงก็ชอบไปคนเดียวอยู่นะ

2006-10-18T16:14:00.000+07:00

มองฟ้าครึ้มอยู่บนถนน มีเม็ดฝนที่ร่วงมา
ดูผู้คนสับสนวุ่นวาย ไม่เห็นมีใครมองมา
เคยคิดๆ จะลองสักครั้ง อยากชวนคนอยู่ข้างทาง
ใครซักคน ที่ไม่รู้จัก แค่ขอเป็นคนร่วมทาง

ตอนเย็นๆ ทุกวัน แอบมีฝนในใจทุกวัน
หมดเวลาทำงาน คงทำให้ว่างเกินไป

จากตรงนี้ก็ยังไม่รู้จะไปไหนดี ไม่มีที่ไปจากนี้
ที่เดิมไม่มีอีกแล้ว ไม่รู้ว่าอยู่ไหน
จากตรงนี้ก็ยังไม่รู้จะไปไหนดี ทุกวันก็เป็นอย่างนี้
และคงจะเป็นอย่างนี้ไม่รู้ถึงเมื่อไหร่

นานแล้วนะ ที่เคยมีเธอ ให้ไปเจอได้ทุกวัน
เคยนัดกัน ได้เจอที่เก่า อย่างน้อยก็พูดคุยกัน
กลับบ้านเหรอ ได้อยู่คนเดียว ไปที่ไหนก็เหมือนกัน
เจอผู้คน ยิ่งมากเท่าไหร่ แต่เสียงในใจเงียบงัน

ตอนเย็นๆ ทุกวัน แอบมีฝนในใจทุกวัน
หมดเวลาทำงาน คงทำให้ว่างเกินไป

จากตรงนี้ก็ยังไม่รู้จะไปไหนดี ไม่มีที่ไปจากนี้
ที่เดิมไม่มีอีกแล้ว ไม่รู้ว่าอยู่ไหน
จากตรงนี้ก็ยังไม่รู้จะไปไหนดี ทุกวันก็เป็นอย่างนี้
และคงจะเป็นอย่างนี้ไม่รู้ถึงเมื่อไหร่

ยังไม่รู้ ไม่รู้จะไปไหนดี ทุกวันก็เป็นอย่างนี้
และคงจะเป็นอย่างนี้ไม่รู้ถึงเมื่อไหร่...
ยังไม่รู้ ไม่รู้จะไปไหนดี ไม่มีที่ไปจากนี้
ที่เดิมไม่มีอีกแล้ว ไม่รู้ว่าอยู่ไหน
จากตรงนี้ก็ยังไม่รู้จะไปไหนดี ทุกวันก็เป็นอย่างนี้
ชีวิตคงเป็นอย่างนี้ แบบนี้ตลอดไป

2006-10-17T14:53:00.000+07:00

แต่งงานอ้ายบอย.... ผ่านไปแล้ว ก็นานอยู่ร่วมๆ เกือบครึ่งเดือน ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นยังไงบ้าง คุ้นกันหรือยัง หรือว่าชีวิตเป็นไงบ้าง รู้แต่ว่าวันนั้นคงมีใครหลาย ๆ คนคงมีความสุขกันบ้างหละ เสียดาย..แต่ก็เรา ที่ถ่ายรูปไม่ได้เรื่องเลย ดีนะที่ว่า ยังมีจากกล้องคนอื่นๆ อยู่ไม่งั้นซวยเหมือนตอนที่ไปงานพี่เล็ก อันนี้ถือว่าถ่ายใช้ได้ แต่ดัน mem ไม่ดีซะงั้น ... งานนี้ก็แต่งกันที่บ้านเจ้าสาว ชื่อ พี่กระแต เป็นสาวน่ารัก ไม่เคยได้คุยเป็นเรื่องเป็นราวจริงๆ สักที เลยไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง แต่ดูจากเหล่าบรรดาญาติ ๆ แล้ว คิดว่าคงไม่ฮาเหมือนบ้านเรา (หมายถึงบ้านของ อ้ายบอยเอง) ส่วนพิธีก็ง่าย ๆ ไม่มีอะไร ขันหมากสู่ขอ พอเป็นพิธี เพราะขบวนก็ไกลเหลือเกิน แบบว่าข้ามถนนไปบ้านจรงข้าม แล้วก็เดินข้ามกลับมา เหงื่อยังไม่ทันย้อย รองเท้าไม่ทันสึก คนโห่ ยังไม่จบ ก็เดินถึงหน้าบ้านหละ.. แล้วจากนั้น ก็ผูกข้อมือแทน รดน้ำ ก็โอเค ง่าย ๆ ดี ชอบ ๆ เพียงแต่ว่าอาจดูยังไม่เมือง ๆ ไทย ๆ จีน ๆ จริง ๆ เพราะมันผสมกันหมดเลย จากนั้นก็เป็นงานเลี้ยงตอนเย็นที่โรงแรมดิเอมเพลส ก็แขกพอสมควรนะ เพราะก็ไมเยอะเท่าไหร่ เพราะโต๊ะในงานก็ 33 หรือประมาณ ๆ นี้ ถือว่าแขกก็ไม่เยอะเท่าไหร่ ก็ดีไปอีกอย่างส เพราะจะได้ไม่วุ่นวายดี ตอนนี้ที่บ้านใต้ก็เลยเหลือแต่ผู้หญิง เพราะอ้ายบอยเองก็ต้องออกมาอยู่บ้านพี่กระแต ก็เลย เหลือกันแค่ 3 คน คงไม่เหงากันนะ อยู่กันมาต่างนาน ท่าทางว่า สิ้นปีนี้ คงมันกันน่าดูแหละ เพราะครั้งแรกที่ต้องกลับบ้านมาหาแม่พร้อมแฟน.........(หมายถึงอ้ายบอยเด้อ)

2006-10-15T12:15:00.000+07:00

ต้นเดือนหน้าก็จะลอยกระทงแล้ว ตอนนี้แม่คงยุ่งหน้าดูกับขายของ และเป็นช่วงที่เรียกว่าแถบจะไม่ได้พักผ่อน เหนื่อย...นี่ว่าแม่ 50 แล้วนะ แม่ก็ยังขายของอยู่....
เฮ้อ .. เอาเป็นว่า เก็บไว้ก่อน คิดเรื่องนี้แล้วจิตใจห่อเหี่ยว เอาเป็นว่าเปลี่ยนเรื่องดีกว่า ..... เดือนหน้าก็ลอยกระทงแลว้ ปีนี้น้ำคงเยอะน่าดู เพราะช่วงนี้หลายจังหวัดส่วนใหญ่น้ำท่วม และก็ยังมีลุ้นต่อว่าจะลดเมื่อไหร่ เพราะเท่าที่ดูข่าวก็เห็นว่าเดี๋ยวประมาณ วันที่ 2 กว่า ๆ ก็ต้องมาลุ้นอีกรอบว่าฝนจะตกหนักแค่ไหน เฮ้อ..ประเทศชาติ มีแต่เรื่องจริง ๆ เลย ตั้งแต่ ทุกข์ สุข เศร้า ครบมันทุกอย่าง ยังไงเอาเป็นว่าก็ขอให้ลอยกระทงปีนี้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี แม่ขายของได้เยอะ ๆ กำไรมาก ๆ ของไม่เหลือ ขายหมด...

2006-09-25T09:33:00.000+07:00

THAI MILITARY COUP!!! THEY START ON SEPTEMBER 20,2006 (THAT'S DAY EVERY YEAR IS A "YOUTH DAY") THEY HAPPENED WITH PEACE WITH OUT BLOOD. NOW THEY GONE FOR 6 DAYS, EVERYTHING IS NORMALLY. ON THIS FRIDAY(28 SEP.) A NEW INTERNATIONAL AIRPORT IS OPENNING AND THEY MOVE FROM BANGKOK TO SUVANNAPHUM. I CAN'T TAKE A PHOTO FROM THERE ON THIS DAY 'CAUSE I GO TO CNX.

WE WALK MORE THAN 2 KILOMETERS FOR WATCH SOLDIER AND THEIR TANK.

2006-09-21T16:39:00.000+07:00

Dusit Zoo .... It's my first time for here!!! (That's many place in BKK I nerver go before..Do you belive me?) My feeling bring me here to relax to get out from my strain and boring, but I thought it's not work for me. I use spend time for myself only 2 - 3 hours! Walk Walk and Walk don't rest. Take photo more and more with empty feeling. It's hot Sunday I hope to come back again with fun feeling.

Allmost my picture, have landscape, children, view and flower less animals. I don't know why I take them..

2006-09-12T11:44:00.000+07:00

สะพานวงแหวนอุตสาหกรรม เสร็จแล้ว........เย้...ท่าทางว่าคงลดปัญหาลดติดไปได้อีกมากโข อยู่ เพราะเท่าที่ดูแล้ว ขนาดช่อง และเกรด ก็ช่วยรถบรรทุกคันใหญ่ ๆ ได้สบาย นี่น่า ถ้าบ้านเราไม่มีพระมหากษัตริย์องค์นี้ ไม่รู้ว่าป่านนี้บ้านเมืองจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ อะไร ๆ ก็ต้องให้ท่านคิด ท่านแนะ ทำเองไม่เคยได้เลย แล้วก็บอกว่าไม่อยากให้ท่านเหนื่อย...เฮ้อ..คนเรา

นี่ก็ไปมาเมื่อเสาร์ที่ผ่านมา กับพี่เล็ก...ก็สนุกดี เดินไปเรื่อย ๆ ตามประสารู้ทางแค่ข้างบนว่าไปไหน จากไหน แต่พอหลุดจากตัวสะพานแล้วก็ไม่รู้ว่าจะกลับบ้านยังไง เพราะเป็นสายรถเมล์ที่ไม่คุ้นเลย ก็ปาเข้าไปก็เกือบ ๆ เที่ยงคืนถึงจะถึงบ้าน (เอาเรื่องอยู่) แต่ก็ดี..สนุกเพราะเราก็ต้องหลงทาง หรือไม่ก็ต้องขึ้นรถผิดสายบ้างหละ งานนี้ก็ถ่ายรูปไปบานเลย 2 ร้อยกว่า รูป แต่แบบว่าไม่ค่อยได้เรื่อง มุมมอง ยังไม่ค่อยดี ยังต้องฝึกอีกมาก เพราะขนาดพี่เล็กยังไม่มีขาตั้งกล้องด้วยแกยังถ่ายดีกว่าเราตั้งเยอะ ไอ้เรานี่ไม่ได้เรื่องเลย มีขาก็เปล่า ท่าทางว่าต้องหาเรื่องออกไปถ่ายรูปบ่อบยๆ ซะลั้งมั้ง(อันนี้ท่าทาง หาเรื่องเที่ยวไปในตัว)

2006-09-07T16:53:00.000+07:00

ไปอัมพวามา ... ครั้งแรก ก็ใช้ได้ สนุกดี แต่ก็ยังไม่สุด ๆ ๆ แต่ ก็ดีใจว่าเออมีที่แบบนี้ด้วยใกล้กรุงเทพดี เอาไว้คราวหน้าไว้พาแม่มาเที่ยวบ้างดีกว่า น่าอยู่ดี เงียบ ๆ แล้วก็เหงา หรือว่าไม่เหงาก็ไม่รู้ เพราะคนอยู่บ้านนี้เยอะมั๊ก ๆ ๆ

2006-09-07T10:20:00.000+07:00

SeasonsChange
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย.....หนังที่เราไปดูมาอีกเรื่อง ในเครือผู้กำกับแฟนฉัน ซึ่งไปดูเพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับดนตรี ชื่อเรื่องของหนัง และเกี่ยวพันธ์กับดนตรี ซึ่งล้วนแต่ว่าเราก็เคยได้เจอมา ส่วนใหญ่คนอื่นจะผูกพันธ์กับตัวหนังในลักษณะของเรื่องรักสมันเรียน แต่ไอ้เรานี่คนละเรื่องเลย เราเพราะเราเคยเล่น BAND มาก่อน อย่างน้อยย่อม ๆ ก็ 5 ปีเห็นจะได้ ตั้งแต่ ม.2 จน ม.6 เล่น..กิน..นอน..ร้องไห้..หัวเราะ ทุกอย่างมีที่นี่ ได้อะไรหลาย ๆ อย่างจากที่นี่ ขอบคุณมากคะ ..

แต่กับเรื่องนี้ทำให้คิดว่า โอกาสแต่ละคนมีเสมอแค่อยู่ที่ว่าเราจะเอาหรือไม่เอาแค่นั้นเอง ถามว่าเราตอนนั้น รู้ว่ามีวิทยาลัยนี้อยู่ จะมาเรียนไหม คงตอบไม่ได้ แต่ถามว่ารักดนตรีไหม รัก.. ไม่งั้นกคงไม่เล่นนานขนาดนี้ หรือว่าแค่ชอบ..เออให้คิด แต่น่ามานานขนาดนี้แล้ว เก็บไว้เป็นความทรงจำเวลากลับไปโรงเรียนดีกว่า..

อย่างน้อยหนังเรื่องนี้เรา ก็ปา ไป 2 รอบแล้ว ไม่รู้ว่าจะมี รอบ 3 เป็นครั้งแรกอีกหรือเปล่า เพราะ เพื่อนสนิทก็เป็นเรื่องแรก ที่กลับไปดูเป็นครั้งที่ 2 (ทั้ง ๆ ที่ ปฟนฉัน น่าจะเป็นเรื่องแรกที่เราดู 2 รอบ) แต่ก็ไม่แน่ ก็ต้องดูเงินเราเองด้วย เพราะช่วงนี้ใช้จ่ายเยอะเหมือนกันนา แล้วเงินก็ไม่ไหลเวียนซะด้วยช่วงนี้ แต่จะไปดูอีกก็คงไม่เป็นไร หากอารมณ์พาไป หรืออาจ.. เพราะอากาศเลปี่ยนแปลงบ่อย...

2006-09-07T10:07:00.000+07:00

ไปดูคอนเสิร์ต กับพี่เล็กมา เมื่อศุกร์ที่ผ่านมา โอย...ขาแข็งเลย แบบว่าคนเยอะมาก ซึงล้วนแต่แบบว่าอายุไม่เกิน 20 ซะส่วนใหญ่ จะมีก็แต่ 2 หน่อนี่หละ ที่เกินไว แบบว่าอย่างบางช่วงที่วงเด็ก ๆ ออกมานี่ งงตึบเลย แบบว่าอย่างนี้ก็ยังขายได้อยู่อีกเหรอนี่ ไม่รู้เรื่อง ไม่รู้จัก...-*- แต่ก็ดีนะส่วนรวม สนุกดี เสียดายที่ว่ามองดูคนร้องไม่ค่อยชัด .. เพราะอยู่ไกล แบบว่ากว่าจะไปถึงก็นานอยู่แบบว่าเดินเก็บรายทางไปเรื่อย ๆ เพราะ central world เพิ่งเสร็จแล้วก็ยังไม่เคยมากัน ก็เลยพากันชะแวบ ถ่ายรูปกันเล็กน้อย เนื่องจากชอบทั้งคู่ แบบว่ารูปอาจจะเบลอไปบ้าง เนื่องจากฝีมือยังไม่พัฒนาสักที ซึ่งตรงนี้ที่ถ่ายก็ไม่รูว่าตรงไหน ของ zone เพราะยังไม่ค่อยได้เดินกัน นี่ก็กะว่าจะมากันอีก เพราะห้างเองก็ยังไม่เสร็จเท่าไหร่ ยังเหลืออีกเยอะอยู่ แถมยังค้างมาเล่น ice skete กันอีก โอว...โปรแกรมยาวจริง ๆ เรา

นี่ก็หน้างาน คนเยอะดีมาก ๆ ๆ ไว้คราวหน้ามีแบบนี้อีก ย้งชวนพี่..พี่จะมาอีกหรือเปล่านา...

2006-08-31T09:39:00.000+07:00

Bsc English camp at PATTHAYA on July, it's great! Every body have fun and more friendly. For me make friend more than and talk a lot that you don't know before
We have more an activity along to 2 days in this camp.They have only time per year.Yeah!! it's mean for next year I must to join with them again.