และบางครั้ง รูปภาพ มักจะพูดได้มากกว่าคำล้าน ๆ คำ ที่พยายามจะอธิบายออกมา

งานพืชสวนโลกที่เชียงใหม่ ไปมากับเขาแล้วหลังจากที่ว่าตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่มากก็จะหมดเวลาแล้ว ว่าไป 3 เดือนนี่ก็ผ่านไปเร็วมาก ๆ เหลืออีกอาทิตย์กว่า ๆ ที่แถวนั้นก็จะเงียบลงอีกครั้ง แล้วใครอีกหลาย ๆ คนคงคิดถึงไปอีกนาน ส่วนเราเอง ก็ไปมา 5 วันเห็นจะได้ ยิงไปมากอักโขอยู่ ร่วม ๆ พันกว่ารูปได้มั้ง แบบว่าทั้งถ่ายไปเรื่อย ๆ จนถึง ถ่ายแม่ ถ่ายน้อง ส่วนตัวเองอาจจะไม่ค่อยมีเพราะว่าไม่ค่อยจะถ่าย หนักไปทางถ่ายวิวมากกว่า แต่เอาเป็นว่าดูคร่าวๆ ไปก่อนหละกัน ให้เอามาลงหมดก็ไม่ไหว ตาย อย่างน้อยก็ขี้เกียจอัพด้วย เอาำไว้งานหน้าค่อยว่ากันใหม่ ดู ๆ ไปแล้วปีนี้ไม่ค่อยออกงานเท่าำไหร่เลยแหะ จะหมดเดือนหละยังไม่ได้ไปถ่ายรูปอะไรที่ไหนเลย อย่างงานบอลอาิิทิตย์ที่ผ่านมาก็ไม่ค่อยได้ถ่ายอะไรกับเขา .... เฮ้อ..แล้วเมื่อไหร่จะเก่งหละนี่

.... ปีนี้ ที่บริษัทไม่มีกีฬาเหมือนทุกครั้ง ไม่รู้ด้วยว่าพิษทางการเมือง เศรษฐกิจอะไรหรือไม่ แต่รู้ที่แน่ ๆ ว่า ถึงมีขึ้นมาก็อาจจะมีคนร่วมไม่มากก็ได้ เพราะเท่าที่ดูตั้งแต่ที่เราได้ร่วมมาตั้งแต่ครั้งแรก จนถึงครังนี้ รู้สึกว่ามันกร่อย ๆ ลงไปทุกปี (หรือว่าเรารู้สึกไปเอง..) เอาเป็นว่าปีนี้เราได้มาเล่นโบว์แทนพี่ปื๊ดแทน เพราะพี่เขากลับบ้าน ... แต่ก็ดีทำให้ได้รู้จักคนเพิ่มขึ้นอีกนิดหนึ่ง อย่างน้อยก็คุณประเสิธศักดิ์ (ไม่รู้ว่าเขียนชื่อแกถูกหรือเปล่า) แกเล่นเก่งมาก อ้อ.ใช่ได้อยู่ทีมเดียวกับแก ประมาณว่าเห็นเครื่องมือแกแล้วอายเลย เพราะประมาณว่า แกมีของมาส่วนตัวแกเองเลย ทั้ง รองเท้า ลูกโบว์ลิ่ง แบบว่าไม่เซียนให้รู้ไป แกโยนแบบว่า สไตร์ค 3 ครั้งติด เหมารางวัล คนเดียวทั้ง 3 รางวัลเลย ทั้ง คะแนนสูงสุด สูงสุดชาย และก็ทีมที่ 1 (ทีมที่ 1 .. ว้าวใช่ย่อยได้ืที่ 1 ได้ก็เพราะพี่เขา กับพี่นพพรหรอก) ประมาณว่า 3 คนนี้ คะแนนบ๊วยสุดอยู่ที่เราเลย 3 เกม ได้อยู่ประมาณ 350 หว่า ๆ นี่หละมั้ง ท่าทางว่าหากไปอยู่ทีมอื่นไม่ติดฝุ่นแน่แกเอ๊ย... เดี๋ยวไงปลายปีนี้ค่อยว่ากันใหม่(จะถึง..เหรอ) จากนั้น ก็ไปต่อกันที่ 13 เหรียญแถส รามอิมทรา ประมาณว่าไปร้องคาราโอเกะกัน แต่ก็ไปกันไม่มากเท่าไหร่ (ถามว่าสนุกไหม .. อืมเอาไงหละ ไม่ไปก็ได้ ไปก็งั้น ๆ )แบบว่าอาจเป็นเพราะเราเริ่มเวียนหัวเองหรือเปล่า หรือว่าเราไม่ค่อยจะคุยกับใครเท่าไหร่ ก็เลยไม่ค่อยสนุก และก็อาจเป็นเพราะแนวเพลงด้วยหละมั้ง เราไม่ค่อยชอบลูกทุ่งเท่าไหร่ ซึ่งส่วนใหญ่ที่นี่จะหนักไปทางนี้ ก็เลยไม่ค่อยสนุก .. ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้ไปเห็นแล้วว่าเป็นยังไง จะได้รู้ไว้


อ้อ...อีกอย่างใช่ งานทำบุญบริษัทปีนี้ เรามาเกือบไม่ทันน่ะ ประมาณว่าลืมเองว่าพระมาตอนไหนก็เลยมาแบบเหมือนทุกครั้ง แต่ก็ยังดีที่ท่านพระสวดตอนท้ายกับได้รับน้ำมนต์กับพระองค์หนึ่ง ซึ่งประมาณว่าวัตถุดิบที่ใช้ทำพระเอาเราปวดหัวได้เลย
เอาเป็นว่า... ปีนี้ก็ผ่านไปแล้ว ไม่รู้ต่อไปจะเป็นยังไงบ้าง แต่ที่แน่ ๆ กว่าจะพูดถึงก็ผ่านไปจนข้ามปี

เที่ยงนี่กินอะไรดี…...และแล้วก็มาลงเอยที่ Central World กันอีกหน หลังจากที่ปลายปีที่แล้วก็มากันหนหนึ่ง นั่นก็มากิน “ฮาจิบัง” กัน .. ซึ่งครั้งนั้นก็ลงเอยที่ ทอปส์ชิดลม บ่าย 4 !?! แต่ภาค 2 คราวนี้ไม่ได้เป็นยังงั้น เพราะต้องรีบกลับมาทำงานกันยกเว้นเรา (เอ๊ะยังไง)
...ซึ่งคราวนี้ก็ได้รับความเอิ้อเฟื้อโดย พี่เล็กลัดดา พี่เลี้ยงเนื่องในโอกาสที่พี่ครบรอบ 10 ปี ที่นี่ (แล้วเราหละ..นั่นดิ) แต่ไม่รู้ว่าพี่เลี้ยงเนื่องด้วยโอกาสนี้จริง ๆ หรือเปล่า (แบบว่าเมื่อวานนี้คนละเรื่องเลยอารมณ์..) แต่ยังไงก็ขอบคุณพี่เล็กมาก ๆ นะคะ เพราะว่ารู้สึกกินกับพวกพี่บ่อยมาก มากจนแบบว่า กินบ่อยเกินไปไหมเรา เพราะเวลากินกับพี่เขาเราก็ไม่ได้จ่ายเท่าไหร่ ถึงจ่าย ก็จ่ายไม่มากอีก...เฮ้อ..ไม่ดีนะเรา


...ส่วนอาหารก็เป็นอาหารญี่ปุ่นอีกแล้วครับท่าน แต่เป็นละแบบกับคราวที่แล้ว ซึ่งคราวนี้จะเป็นเรื่องเป็นราวกว่า เป็นญี่ปุ่นจริง ๆ ซึ่งเป็นเราเอง ก็คงไม่มีโอกาสมานั่งเองแน่ ๆ เพราะเราไม่ได้เป็นสายทางนี้เท่าไหร่.. แต่ก็ดี ก็ได้รู้ว่าเป็นยังไง ก็ใช้ได้ .. เอาจุกเลยเหมือนกัน แบบว่าชามเบ้อเริ้มเลยของเรา แถมดันขโมยข้าวของพี่เล็กมากินก่อนด้วย เลยแน่นนิดหน่อย ส่วนบรรยากาศร้านข้างในก็นะ ใช้ได้ ชอบๆ ๆ เพราะอาจว่าได้มุมพอดีแบบกึ่ง ๆ เป็นห้องส่วนตัวหน่อยก็เลยสบาย ๆ เฮฮากันเต็มที่ แถมได้ลองกล้องของเพื่อนพี่เล็กอีก Nikon D80ว้าว...ได้เล่นสัมผัสเป็น ๆ อีกครั้งแล้ว ไม่รู้ว่าอีกนานไหมกว่าเราจะเก็บตังซื้อได้ เพราะต้องซื้ออุปกรณือีกบานเลย.... เอาเป็นว่างานนี้ก็จบลงด้วยการที่แต่ละคนอิ่มแป้กันทั่วหน้า...ยังไงขอบคุณพี่เล็กอีกครั้งนะคะ

อันนี้ส่งท้ายก่อนกลับบ้าน .. ไปถ่ายรูปแถวเส้นราชดำริตั้งแต่หน้า central world ไปจนถึง หน้าโรงแรม four season ซึ่งก็เอาเรื่องอยูื่เหมือนกัน เพราะว่าตั้งแต่ 6 โมงเย็น เสร็จเอาก็เกือบ ๆ จะ 3 ทุ่มได้มั้ง งานนี้อากาศสบาย ๆ ไม่ร้อน .. ถ่ายไปเรื่อยๆ แต่็ยังไม่สาแก่ใจเท่าไหร่ เพราะยังอยากถ่ายอีกหลายจุดที่ยังไม่ได้ไปถ่าย



แล้วคราวนี้ก็หนักไปทางถ่ายวิวมากกว่า เพราะว่านางแบบไม่่ว่าง ต้องรีบเก็บของไปเมืองนอก....(ป่านนี้ยังไม่กลับมาเลย) .. เอาเป็นว่าก็ถ่ายกับพี่เล็กไปเรื่อย ๆ เอาตั้งแต่หน้าห้างเรื่อยไปจนถึงข้าสงในห้าง แบบประมาณว่าเอารายละเอียดเกือบทุกที่..แล้วประมาณว่าวันที่ไปถ่ายอีกวันก็จะเปิด zen ใหม่ กำลังตกแต่งสถานที่กันง่วนเลย และนับเป็นโอกาสทองที่จะถ่ายรูปในห้างแบบว่ายามไม่้มาไล่ เอาจนอิ่มเลย เพราะนึกได้อีกทีก็ประมาณว่าเอาท้องหิว ก็เลยพักยกกันแป๊บ ก่อนมาลุยกันต่อแบบว่าเอากันมัน...จนแบตหมด(ของพี่เล็ก) ก็เลยต้องเปลี่ยนมาเป็นใช้มือถือแกถ่ายแทน เอาไปเอามาก็ปาไปเกือบ 4 ทุ่มเลยนี่หว่า